Hemel aarde en ergens daartussenin ( gedicht )

Zweven:

Samen komen aan de afgrond

Springen in de onpeilbare diepte van het ravijn

Geen vragen meer die wij ons stellen

We hebben ook geen pijn

Enkel eenzaam samen

Samen zijn

We vinden alles in elkanders ogen

Liefde in verbondenheid

Verbonden verstrengeling

Zwevend in onze val tussen hemel en aarde

Nemen wij elkanders hand

Eeuwig blijven wij hier samen

Tussen de hemel en de aarde

De kern van ons ‘ons’ zijn

Beroeren

 

Zwemmen

Zonder woorden landen in de eindeloze zee

Waar woorden overbodig zijn

Zonder zorgen in vervoering zwemmen

Zonder vragen deinen op baren

Zonder tasten voelen

Zonder denken weten

Dat de stroming ons zal brengen

Daar waar we moeten

Zijn

 

Rust

In de schoot van moeder aarde

Vinden wij de hemel

De angst die we niet meer hadden

Waardoor we zweven en zwemmen durfden

Waarom vliegen naar daar waar niets te vinden is

Eindeloos zoeken naar iets dat aan onze voeten ligt

Zorgen zullen we wel nog hebben

Zorgen voor de zoekende mens

Vroeger of later is vandaag te vinden

Nu

Niet morgen

Spring

Zweef

Zwem

Rusten in de moederschoot

 

(Thomas Haghenbeek)

 

Advertenties
Categorieën: GedichtenTags:
%d bloggers liken dit: