Bokrijk

Bokrijk:

Dat Brugge een klein beetje Bokrijk is dat mocht ik ervaren toen ik onlangs , tot groot jolijt van mijn kinderen, naar de kinderboerderij ben geweest.

Bokken en geiten die daar zaten zeg. Tussen de kippen, de schapen, een koe, een os, een ezel en 3 onnozelaars ( een zwarte, een gele en een witte.) die rond een lege kribbe stonden te wachten. Ze zeiden dat ze daar al een eeuwigheid stonden te wachten op iets of iemand.

Enfin op de kinderboerderij was van alles te beleven die dag.

Maar geiten, ja geiten zeg ik u, die daar rondliepen verdomme. Het liep daar echt vol met geiten en bokken die naar hun, zwierende, kontjes zaten te loeren vanop het terras alwaar ik plaats had genomen. Mijn kinderen waren naar de varkensstal gelopen om de pas geboren biggen te bewonderen. Ik aanschouwde de situatie met genoegdoening terwijl ik naar een klassevolle dame keek die zich aan een tafeltje naast mij had gezet. Ik dronk Duvel en die smaakte als een Engeltje.

De geiten probeerden ,zonder al te veel succes, hun dartellende en joelende kinderen te animeren en lieten zich door de bokken in beschouwing nemen toen ze dat deden.

En blèren dat die geitenkinderen deden. Echt slecht voor de oren me dunkt. Ik nam mijn oordopjes uit mijn zakken en propte ze in mijn oorschelpen.

Je gehoor beschermen tegen decibels is sinds de komst van Joke Schauwvlieghe een zeer hot item in de media.

Overal op concerten van Vlaamse zangers zie je de aanwezigen rondlopen met van die tampons in hun oren gepropt. Terecht, want de meeste Vlaamse zangers kunnen echt niet zingen.

De gedachte dat in Brugge echt wel bijzonder veel geiten en bokken rondliepen deed me inzien dat Brugge echt wel een beetje met Bokrijk te vergelijken valt.

Brugge en Bokrijk bevinden zich, als het afstand betreft, wel behoorlijk ver van elkaar. De kinderboerderij is op loopafstand te bereiken. De keuze is al snel gemaakt als je de kinderen met een uitstapje wil plezieren en bokken en geiten wil gaan zien terwijl je een Duvel consumeert naast een lekker wijf.

Ook qua mentaliteit kunnen de twee aan elkaar tippen moet ik zeggen. Even klein, burgerlijk, oud en conservatief.

Evenals de bezienswaardigheden zoals daar zijn, oude gebouwen, molens en noem maar op.

Brugge en Bokrijk doen je aan een ver verleden denken.

Zelfs de vrouw die, voor de ingang van het heemkundig museum, zat te kantklossen kon niet wegsteken dat haar oorsprong ergens in een ver verleden lag. Net als de gebouwen in de stad Brugge. Ze had de tand des tijds duidelijk doorstaan.

Een smoel dat dat mens had zeg, echt zo uit de middeleeuwen weggelopen dat gewrocht.

Zelfs oude bokken kwamen van heinde en ver om haar voorgevel te komen aanschouwen.

Haar kloswerk was niet slecht trouwens.

Echt waar, Brugge en Bokrijk hebben veel overeenkomsten met elkaar.

Brugge zal echter nooit zo rijk worden als Bokrijk. Bokrijk dat vroeger gewoon nog ‘Bok’ heette was echt wel een welvarend rijk geworden.

Die arme Bruggelingen en hun bekrompen mentaliteit ook.

In ‘Bok’ betalen de toeristen die zich aan de ingang melden een ticketje voor de toegang tot het rijk. In Brugge komt iedereen de stad langs de grote poort binnen zonder te betalen.

Niet zo moeilijk als je bedenkt dat Brugge voorzien is van talrijke poorten.

Bok’ heeft slechts één ingang en dat is goed bekeken van die geiten die er wonen.

Op die manier worden we echt wel nooit rijk zullen de Bruggelingen wel denken. En dat was goed af te lezen op de zure gezichten van de mensen op het terras van de kinderboerderij toen ze de rekening zagen.

Dat Brugge en Bokrijk op elkaar lijken is alvast een feit.

Deze zomer maken we alvast een uitstapje naar….

Zee.

Advertenties
Categorieën: column
%d bloggers liken dit: