Hoogvlieger

Wakker worden op een maandagmorgen is altijd een beetje sterven.

Ik strompel de trap af. Nog niemand beneden.

Club Brugge is landskampioen, De priester is ‘De mol’, een krantenwinkel moet zijn shop omvormen tot een supermarkt, overal is het druk werken, vooral bij de NMBS en de verpleegkundigen.

Elke maandag dezelfde kak op je bord.

Ik ze me aan de ontbijttafel en eet een lekker plakje melancholie.

Nadien zet ik  mij aan de schrijftafel alvorens ik de kinderen naar de schoolbanken stuur.

Wat een vrolijkheid brengt zo’n nieuwe week met zich mee zeg. Hoera voor de uitvinder ervan.

Ik kijk al uit naar het volgende weekend.

Of misschien gewoon ook niet.

Misschien denk ik gewoon maar beter even niet.

De piloten willen niet vliegen omwille van hoge werkdruk. Schalt het door de radiospeakers.

Daar denk ik dan wel even over na.

Dat er kaarten op tafel moeten worden gelegd ,zoals de vakbondsman zegt, daar ben ik het eigenlijk wel mee eens als het piloten betreft. Waar zouden ze immers heen vliegen zonder kaart?

Dat de werkdruk hoog ligt bij de piloten is dan misschien eigenlijk weer wel een goed teken aan de wand. Moest het laag liggen dan hadden ze beter een kapitein geworden van een duikboot.

In een gele onderzeeër schijnt het nog best aangenaam leven te zijn.

De onderzee band speelt er zijn dagelijks lied heb ik van horen zeggen.

‘Tjah’ ik weet niet wat daar van aan is natuurlijk ik betreed zelden de smalle ruimtes van schepen.

De gasten die me daarover ooit hebben verteld zeiden trouwens ook dat, Lucy in de lucht vliegt met haar diamanten.

Ik kon er toen kop noch staart aan krijgen, aan die bewering en liet hen gewoon verder raaskallen.

Ik had evenwel de indruk dat piloten inderdaad in de lucht moeten zijn net als die Lucy.

Of ze diamanten hoeven te verdienen? Daar heb ik eveneens mijn vragen bij.

Laat de diamanten maar aan Lucy.

De piloten in de lucht.

De verpleegkundigen op de werkvloer.

Club Brugge met beide voetjes op de grond.

Wie hoog vliegt kan laag vallen. Liet ik me ook ooit eens vertellen.

Ik dacht dat het Icarus was die dat beweerde. Hij zal wel zo zijn redenen hebben gehad om deze bewering te durven uiten.

Een lied van de ‘Foo Fighters’ weerklinkt door de boxen van de radio. ‘Learn to fly.’

Het wordt gevolgd door ‘Sending out an S.O.S’ .

Bijzonder goed gevonden.  Ik laat het idee varen om de radio op een andere post te zetten.

‘Linde Merckpoel kleurt werkelijk je dag.’ Denk ik.

En vervolgens ‘Waarheen zou ik willen varen?’

Naar een eiland, een ver eiland, veel zon, veel zee, veel rust,… Waar in de naam van God is dat nog ergens te vinden?

Een gele onderzeeër, een hoge vlucht?

Neen dankt u wel.

Sprookjes spelen zich af in ver verleden tijden. Er was eens? Ooit lang geleden.

Nee echt bedankt. Ik blijf liever hier en ik besluit de hemel op te gaan zoeken.

‘Daar waar mijn st… staat…’

‘Uch, daar waar mijn Duvel staat.’

De winkel staakt ook omwille van lonen en…. werkdruk.

Ik keer met lege handen huiswaarts.

Ik zet de koffiekan klaar en maak me een tas koffie.

Benieuwd wat deze dag brengen zal?

Advertenties
Categorieën: columnTags:
%d bloggers liken dit: