Marco Borsato blijft belgen beroeren.

Voor een vol sportpaleis kwam gisteren Marco Borsato op de bühne gestapt.

Met wat vertraging was dat.

Staking van het openbaar vervoer en fileleed in de grote steden gaan nu eenmaal samen.

Ook Marco had vertraging opgelopen zo blijkt. Niemand die het hem kwalijk nam. De meesten waren al blij dat zij en hun idool er waren geraakt. Zonder zanger geen lied. Geen plezier en weinig vertier.

Groot gejuich en dik applaus voor de man met de honingzoete stem die de honneurs  waarnam toen hij het podium betrad.. De zaal was prachtig in kleuren gehuld, de afwezigen hadden ongelijk. Wat meestal het geval is als Marco een concertje geeft.

Het concert was een knaller van formaat en de fans gingen zwaar door het groene dak van het paleis. De traantjes vloeiden rijkelijk richting de afvoer de riolering in.

Hoge toppen scoort die Marco nog steeds. Een uitbundig publiek zag en genoot van begin tot einde.

Hoewel? De opmerking over de kleine vertraging aan het begin van de show bleek niet zozeer in goede aarde te vallen.

Geen potten gebroken voor Marco die enkel op muzikaal gebied potjes breekt. Marco suste de menigte na het gejouw en gehuil van de talloze fans na de opmerking over stakende buurlanden. Het was hem blijkbaar ook opgevallen, die dichtgestopte wegen die de toegang tot Antwerpen hadden versperd.

Een klein foutje of een terechte opmerking? (Als je weet dat Nederlanders zelden staken.)

Iedereen zijn recht. Het publiek om hem uit te jouwen en hij om te zeggen dat hun reactie niet erg mooi was. ‘Dat is niet erg mooi van jullie’ Zei hij met zijn eeuwige glimlach. Een glimlach om trots op te zijn die harten breekt en tegelijk zalft en heelt.

Marco is een man die ik werkelijk bewonder om wie hij is.

De zaal werd even stil en de show begon. De muziek kleurde de avond. Gelukkig maar.

Slingers, ballonnen en confetti voor Marco. Je bent een echte vent man. Een vent die kan zingen ook.

Dat mensen zestig euro over hebben om naar hem te komen kijken? Gelukkig is dat maar.

Het zou zonde zijn voor de muziek en voor de prachtige zanger die met zoveel gevoel het leven bezingt.

Zo slecht kan het dan toch niet zijn?

Of wel?

Ik leg de cd ‘onderweg’ op en beluister het nummer ‘lopen op het water’ wat jammer dat hij dat niet heeft gezongen.

Staande ovatie voor een prachtige zanger met heel veel moed en levenskracht.

Nu ja, eigenlijk lieg ik toch als ik zeg dat ik ter plaatse was. Door hoge schrijfdruk moest ik thuis wezen. De info kreeg ik van mijn liefste echtgenote die wel degelijk ter plaatse was.

De volgende keer mag ik eindelijk eens samen met haar naar Marco kijken. Heeft ze me toch beloofd.

Ik twijfel echter niet aan haar deskundige informatie dat het optreden een pareltje van formaat was.

(Thomas Haghenbeek)

 

Advertenties
Categorieën: column, rescentieTags: , ,

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers liken dit: