Sterallures in voetballand

Rechtvaardige (scheids)rechters

Romelu Lukaku wordt met een gigantische lofrede onthaald in de krant die ik doorblader ,terwijl ik op mijn drankje wacht die ik net bestelde.

Ik zit ( op woensdagmiddag) in de stamkroeg waar ik ,meestal op maandagmorgen, kom om de kranten te lezen en de drukte van het voorbije weekend achter me te laten.

De ober die me bedient is een jongeman van een jaar of achttien die me onbekend is. Hij laat me de rekening betalen nog voor hij mijn drankje wil gaan serveren.

Normaal wordt mijn rekening bijgehouden op de nieuwe computer, die eveneens een witte kassa blijkt te zijn.

In tegenstelling tot mijn vertekende beeld is de kassa zwart van kleur. Het maakt me niet meer van streek al die onnozelheid omtrent de kleur van witte kassa’s en zo.

De techniek staat voor niets en de tijd van krijtstreepjes op een kerfstok is voorgoed voorbij.

Evengoed kunnen klanten terug rekeningen oppotten om ze later te vereffenen met de waard. Ik betaal steeds keurig mijn rekeningen als ik de zaak verlaat en sta nimmer of nooit met waarden in het krijt.

Dat ik, nog voor ik geserveerd wordt, al mijn centen moet bovenhalen vind ik onbeleefd en onbeschoft.

Onbeschoftheid van personeel in horecagelegenheden vind ik een zeer ernstig feit.

Dat het ook dan ook nog eens een jonge kerel betreft baart me nog extra zorgen.

Sterallures behoren enkel sterren toe.

Zelfs Ronaldo die even een demonstratie geeft in de wedstrijd tegen Marokko, die op de tv boven de bar wordt uitgezonden , hoeft niet al te pocherig te doen wat sterallures betreft.

Sterallures hebben weinig te maken met het talent dat je bezit om een job naar behoren uit te oefenen, of er zelfs in uit te blinken.

Ook jonge opscheppers van een jaar of achttien met volgeïnkte armen hoeven mij niet te intimideren met hun opschepperij.

Ik val niet zo voor barmannen van jeugdcafés.

Zelfs niet voor hun vrouwelijke collega’s.

Dat ik vriendelijkheid hoog in het vaandel draag heeft niets met allure te maken maar met beleefdheid en voornaamheid.

De manier waarop je met talenten en de waardering die je daarvoor krijgt omgaat. Daar draait het bij sterren om.

Echte sterren blinken net daar in uit.

Lukaku kan er dan wel niet aan doen dat hij in de media door debiele reporters het godendom wordt ingeprezen.

Zij verdienen geld met demagogische spreuken en pendelarij die hun kijkers, luisteraars en lezers moeten doen geloven wat ze graag willen horen.

Romelu geeft meteen antwoord door in te gaan op een artikel die hem, ergens op een weggestoken pagina in de krant, een forum geeft om zijn menselijkheid en zijn strijd tegen armoede en onrechtvaardigheid in het daglicht te stellen.

Hij neutraliseert de onterechte status die hem op de mouw wordt gespeld en neemt zo de druk weg die ze op zijn schouders hebben gelegd.

Terecht ook want de twee doelpunten die hij voor de duivels heeft gemaakt werden door andere sterren op zijn lichaam geschilderd. Met een magistraal penseel en op een schoteltje als ware het het mengpaneel van de gebroeders Van Eyck.

Het ‘lam Gods’ wordt in het artikel over Rom niet vermeldt. Doch op de tweede pagina staat een stuk met foto’s over de restauratie van het legendarische drieluik.

Marc De Bel en een bevriende speurder zouden het paneel van ‘de rechtvaardige rechters’ op het spoor zijn gekomen.

Arsene Goedertier zou wel eens ,jaren na zijn dood, finaal door de mand kunnen vallen door ‘jawel’ een schrijver.

Maar dan wel een goeie.

Arsene en ‘de rechtvaardige rechters’ inspireren mij meer dan heren met sterallures en royalty gedrag.

Ronaldo mist een vrije trap en gaat vervolgens wat inhakken op de verdediging. Een echte aanslag op het leven van een Marokkaan. Hij wuift met zijn handje dat er niets aan de hand is en de scheids laat verder spelen.

Ronaldo doet mij echt denken aan een wuivende strandjannet met een Louis-Vuitontje ( met alle respect voor de holebi’s die dit lezen. Ik reken hen liever tot mijn vrienden dan Ronaldo en de ober die me bedient.)

Dat Lukaku een goede speler is daar twijfel ik niet over. Zijn hart zit ook nog eens op de juiste plaats. Topkerel.

De premier league is echter het belgenelftal niet en wat hij tijdens het eerste duel heeft laten zijn tegen een minderwaardige opponent was gewoon ondermaats.

Ik drink mijn drankje op en smijt een briefje van vijf nonchalant op het dienblad van de garcon met een gebaar van een ster die zegt dat hij de rest mag houden. Ik kreeg geen reactie op mijn sterallures.

Ik spring mijn stalen ros op en rijd richting Gent.

Op zoek naar rechtvaardigheid.

( Thomas Haghenbeek)

Advertenties
Categorieën: columnTags: , , , , , , , ,
%d bloggers liken dit: