Mike Tyson met acteerambities en de flair van Marilyn Monroe. (Boksgala op het amateurtoneel van de FIFA cup in Saransk.)

Ronaldo in de glansrol van het poppenkasttheater.

Iran-Portugal (25 juni 2018)  Mordovia arena Saransk. (Rus.)

Met lede ogen kijk ik naar de onemanshow van Ronaldo op tv.

De samenvatting van de wedstrijd Iran- Portugal is een afgrijselijk verslag dat eerder doet denken aan een, komische, monoloog waar een ,egocentrische, (en tevens egoïstische), komediant de hoofdrol speelt.

Zijn naam is ons allen bekend. Zijn talent is per moment uitmuntend, zijn lichaam afgetraind, zijn haar geföhnd, zijn sjakosj is van Delvaux. Zijn naam straalt de klasse uit van een Braziliaanse God.

Zijn gedrag is eerder verwerpelijk. Zijn faam is onverdiend. Een halfgodskind met grote flair. Een rijkeluiszoon op de ‘place m’a tu vue.’

Het is echt niet te geloven dat mensen het anti-sportieve gedrag van een dergelijke ster op een wereldbeker zomaar kunnen pikken.

Een vertoning van een amateur-toneelgezelschap op het podium van de Oscarverkiezing in de voetbalwereld.

Wat ik gezien heb vond ik betreurenswaardig enerzijds.

Anderzijds gewoon lachwekkend en zeer clownesk.

Ik schaam me diep dat een rolmodel als Ronaldo zijn rol niet met verve durft te spelen.

Plaatsvervangende blozende kaken kleuren mijn aangezicht. Ik fulmineer mijn kwaadheid bij het zien van zoveel lafheid bij een ‘grote meneer’, een talent, een genie, een balgoochelaar.

Een kind met een lolly ,eerder, en met een centje voor de kermis.

Een goochelaar met een trukendoos van zinsbegoocheling. Een trukendoos waar echter enkel waardige entertainers zouden mee mogen toveren. Heren wel maar geen kleine meneren.

Ronaldo is Messi niet en dit bewijst hij nogmaals tijdens dit duel.

Messi is een fiere Argentijn. Een man zonder kapsones. Dat onderscheidt hem van Ronaldo en als mens.

Het maakt hem tot een verdienstelijke voetballer die terecht bejubeld wordt.

Ook al is Messi niet erg groot en vangt hij desondanks veel wind. Knotwilgen zijn buigzaam, sterk en het hout is goed om in een mooie vorm te kunnen snijden.

Het gestroomlijnde lichaam van Ronaldo is mooi om te zien. Over zijn haartooi en zijn aangezicht (van een fotomodel op de catwalk) valt niet te redetwisten dat hij eerder aan een cipres doet denken dan aan een wilg.

Dat ‘de wind langs achter’ hem hoog doet vliegen is op zijn minst bewezen en zelfs de videobeelden ontkennen niet dat hij zeer laag kan vallen.

Wat een arrogantie durft die kerel aan boord te leggen zeg.

Dorpsidiotie op wereldniveau.

Een boksring, een theater, een spelletje vrouwencatch in de arena van de verzamelde voetbalpers.

En bovendien ,voor het oog van duizenden voetbalfans. Die een dure reis, een duur ticket en een dure vakantie hebben geboekt om het spel te zien waar ze van houden.

Dat de FIFA geen maatregelen wenst te treffen tegen dergelijk vertoon van arrogantie en agressie is echt ongehoord.

Maatregelen ten spijt die dergelijk gedrag aan de kaak zouden moeten stellen.

De VAR stond er bij en keek er naar.

Beren leven in Rusland eerder in Kamchatka dan in Saransk.

Dat Ronaldo zijn broodjes niet zelf hoeft te smeren dat geloof ik grif.

Een winter in Siberië of aan de kust van Pjetropavlosk Kamchatski zou hij zeker niet overleven. Zelfs niet met een berenvelletje.

Vijfenveertig graden onder het vriespunt is zelfs voor mensen met de bescherming van een dikke neklaag een ernstige ontbering.

Zelfs de Belgische analisten zijn het er over eens dat dit soort valpartijen, ribjesporren, elleboogjes- gestoot, en mimespel echt niet meer kan voorkomen op dit niveau. ( Gelijk op welk niveau kan dit eigenlijk niet.)

Ronaldo heeft de competitie in een wending gebracht die in het voordeel is van een grootmacht met klein geestelijke manieren van kleinburgerlijkheid.

Hoe kan het zijn dat een organisatie zoals FIFA ,met dergelijke sociale en maatschappelijke inbreng op mondiaal niveau, het hoofd wegdraait voor een gespierde stylo met de mentaliteit van een kleuter.

Ik schaam me werkelijk diep voor de atleet die Ronaldo is. Evenzeer schaam ik me diep dat zijn gedrag niet wordt afgestraft op het voetbalveld (primo) en (secundo) niet eens door de bobo’s van de Wereldvoetbalbond wordt bestraft.

Zij houden wel de touwtjes vast maar durven ze nauwelijks te beroeren als hun harlekijn de poppenkast betreedt.

Een rode kaart had reeds in de eerste wedstrijd het verschil moeten maken en Spanje met hun erg zwakke verdediging de kop laten trekken voor de Iraniërs die zich als helden hebben verweerd tegen een onmondig Portugal dat ernstig moet nadenken of ze Ronaldo nog verder willen opstellen.

Een waardige kampioen moet dergelijke beslissingen durven nemen.

Vraag maar aan Martinez en Radja. Grote beslissingen moeten op een grote manier genomen worden en Radja vertoont zich als een echte Samoerai.

Ronaldo toont zich als een teddybeer met de allures van een wijze ninja.

 

 

 

Advertenties
Categorieën: column, rescentieTags: , , , , , , , ,
%d bloggers liken dit: