Parkpop 2018, Beukenpark Oostkamp.

Parkpop 18 augustus 2018:

Parkpop is de jaarlijkse afsluiter van de Oostkampse zomerfestiviteiten.

Dit jaar wordt het evenement succesvol geopend door de groep “Once”. Zij brengen een hommage aan de groep “Pearl Jam” en brengen het festival in het beukenpark op gang. 

Parkpop is uitgegroeid tot een gigantisch evenement. Gebouwd op een sterk concept.

De organisatie moet handen vol geld kosten.

Toch blijft het festival een gratis evenement. -Ik hoop dat dit ook zo zal blijven-

Hier worden mensen elk jaar opnieuw samengebracht. Mensen samenbrengen is een edele zaak.

Het terrein begint al aardig vol te lopen rond een uur of drie op zaterdagnamiddag. De toon wordt meteen gezet voor een avondje muziek, (Dit jaar.), van het iets hardere soort. Er wordt wel rekening gehouden met een goede afwisseling van verschillende stijlen die zich binnen de poprock, de hardrock, hardcore en metal muziek situeren.

Ruige gitaren dus, harde basdrums en begeleidende herenstemmen. Stemmen die, woorden brakend, hun eieren op het podium leggen om ze uit broeden en als kuikens op het publiek los te laten.

Eieren worden er vandaag niet terug geworpen.

Enkele bekers bier echter beginnen stilaan, (naar mate het later wordt), de lucht te doorklieven zonder slechte bijbedoelingen. Wie in de baan van de vliegende bekers stond was uiteraard wel een beetje nat. De warme avond kon enige verkoeling wel verdragen. Rondvliegend bier kan erg verkoelend zijn op warme zomeravonden.

Rond de moshpit, was het dit jaar ( In tegenstelling tot de vorige editie.) aangenaam vertoeven. Met het nodige respect voor de toeschouwers en de deelnemers aan het mosh-gebeuren.

pit

( Zonder elleboogjes zetten, kniestootjes geven en vuistslagen delen. Zoals het vorig jaar het geval was; Toen “Dog eat dog” er te gast was die er de pannen van het dak speelden. De pit was toen een waar slagveld. )

Ik moet toegeven dat dit soort, ruig ogend, publiek, (dat wel enig moshpit geweld gewoon is), elkaar benadert met respect in de ruimte net voor het podium. Elkander bijstaan in, hun dronken euforie, waarin ze aan crowdsurfing, headbanging, en, dergelijke zaken meer doen.

Enkel respect heb ik voor die kerels. Niet echt mijn type qua stijl maar het zijn wel echte mannen. Dat kan dan soms niet van de, (minder ruig uitziende), puberale heren gezegd worden die, daags nadien, (met vrouw en kind), “Gers Pardoel” kwamen aanmoedigen maar dan wel met heel wat minder noten op hun zang.

“Gers ” daarentegen gaf het beste van zichzelf.

Sorry, “Niko Van Driessche”,  (Je kon zo mijn schoonbroer zijn, met die achternaam van je, maar “Gersje” rockte even hard als jullie.) Mijn hart gaat wel naar “Bizkit Park”. Mijn dochter gaat eerder de ‘zachtere’ kant op. Mag ook wel want ze is en blijft mijn dochter. Daarboven heb haar liever niet met een ” boef”.

Foto Joke Vandriessche: Burgrock festival Brugge. (Met Niko Van Driessche en een halve gare ter plaatse.)

received_2204898486217904

” Hats off to Led Zeppelin ” Brengt vervolgens, nog meer, beweging in de zaak, terwijl het publiek tijdens hun set naar het podium wordt getrokken in beweging wordt gebracht. De sfeer komt erin.

De toeschouwers die dit jaar, (opvallend meer), dames en heren tellen met leren jackets en jeansjasjes, ( met allerhande labels van hun (favoriete) hardrock groepen opgenaaid.), beginnen uit hun dak te gaan op de stevige harde riffs van de gitaren en door het knallen van de basdrum, die wild tekeer gaat. Opgenaaid is werkelijk letterlijk te nemen blijkbaar. Ik ken het niet zo goed dat wereldje met kerels die, “Op het soupappeke van hun binnenbanden”, staan te knauwen. 

‘Urbanus van anus’

urb

Heren met of, zonder, lange haren op hun kop of, op hun kin worden vergezeld van dames in zwarte rokken, met tatoeages, doorgaans ook met gezichtspiercings, voorzien.

Dit jaar geen hallucinerende wiet-rokende, vrije liefde en vredelievende heren of, dames , op blote voeten, met gekleurde rokken of, zelfs, zonder onderbroeken.

De tijden van de ‘ love-generation ’ zijn voorgoed voorbij.

Bierzuipende ruigelingen zijn dit jaar het doelpubliek waarop wordt gemikt door de organisatie. De liefhebbers van het hardere muzikale werk.

Rond een uur of zeven begint, ( voor mij ), het festival uiteindelijk dan echt.

“De kids” Een groep van eigen bodem;  Spelen nog steeds de punk (van weleer) en doen het volgelopen park in een ongeziene golf van beweging brengen. 

Hoewel slechts om zeven uur op het programma, kan dit wel eens de headliner van de avond worden. 

-Voor mijn part mochten ze gerust wat later geprogrammeerd staan-

Ze geven hevig van jetje en de sfeer zit goed. Het bier vloeit rijkelijk. Hoewel de meeste toekomstige dronkenmannen nog enige tekenen van nuchterheid vertonen. 

De kids” mogen fier zijn op zichzelf. En als ze dat niet zijn? Dan ben ik dat wel.

Ik vond dit, zeer gemeend, één van de (twee) beste bands die, deze avond het podium zullen gaan betreden. Dikke duim voor de punkheren op een reeds gezegende leeftijd. Met een sublieme smaak en gevoel voor muziek.

kids

Fleddy Melculy en “Back to the system” vervolgen de affiche maar kunnen mij niet helemaal bekoren.

De uitgelaten bende liefhebbers blijkbaar wel. De commentaren zijn wisselend maar, over het algemeen, ( op muzikaal gebied gesproken), wel goed.

De zang komt niet steeds goed door, waardoor de waarde (voor mij), wat verloren gaat tussen de harde melodieën en het felle ritme van de instrumenten.

De muziek doet wel swingen en eigenlijk ook wel een beetje headbangen. ( Ik heb echter geen lang haar ).

Harde drums en zware basgitaren. Ze kunnen me wel bekoren, maar, ik hou toch ook van de inhoud van een lied. Dat ontbreekt vandaag wel wat.

Dat doet de headliner van de avond wel. Nog weinig bekend voor het grote publiek maar voor mij de grote belofte van het betere Belgische werk die een eigen interpretatie brengt van verschillende bands die de voorbije jaren furore hebben gemaakt in de muziekwereld.

Bizkit Park” onder leiding van frontman Niko Van Driessche, ( Ex “Nail Pin” ), heeft sinds de eerste keer dat ik hen bezig zag mijn hart veroverd. Ze rocken echt wel die kerels.

Bizkit

Ze vulden de verwachtingen volledig in.

Hoge toppen scheren op muzikaal gebied is enkel aan de groten gegeven. “Bizkit Park” heeft alles in zich en geeft ook alles wat ze in zich hebben. Rockie toppie. Echte topband van eigen kweek. 

Een waardige afsluiter van een avond, die op sommige plaatsen binnen het publiek, wat verstoord werd door haantjesgedrag van mensen die duidelijk niet de menswaardigheid en het respectvolle hardrockleven in zich hadden zitten. Ze hadden echt geen lederen jasjes, jeans, noch een hiphop cap op of, zo.  Hun ‘Millet jasjes’ hadden ze niet nodig, die kerels.

aap

Zonder verdere ongelukken werd de eerste avond afgerond.

Ik keer per fiets huiswaarts. Netjes verlicht met een zachte kromming in mijn baan raak ik alsnog veilig thuis.

Een zalige avond. Proficiat aan de organisatie die elk jaar opnieuw de muzikale zielen kan doen beroeren.

Advertenties
Categorieën: column, rescentie, VolwassenwordenmetADHD, Wees jezelf, wat denk jij over dit themaTags: , , , , , , , , , ,

Een gedachte over “Parkpop 2018, Beukenpark Oostkamp.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers liken dit: