Boek in het midden

Dit is een verhaal zonder begin.

Een verhaal zonder einde ook.

Ergens tussenin situeert zich deze tekst.

Tussen begin en eind. Dit is het verhaal van een kern.

jang

Meestal beginnen verhalen wel altijd ergens. Er was eens, er was ooit, ik ben, hij is, zij waren,… Elk verhaal kent wel ergens een aanvang. Een punt waar het aanknoopt, het startpunt, beginpunt, het begin.

Een verhaal, een kortverhaal, een gedicht, een artikel, een longreader, een roman, een boek,… het kent bijkans altijd een suspense, een plot, een punt waar alles samenkomt. Het einde genoemd.

Dit verhaal treft zich in het midden. Het is geen start, geen eind. Er ligt geen lijn. Er zit zelfs geen lijn in. Lijnen zijn recht. Rechtlijnig. Men noemt het toch zo.

Een verhaal, een boek, een schrijfwerk wordt steeds bekeken vanuit dat rechtlijnig perspectief. Structuur. Van begin tot eind. Zo leest men ook een boek. Enkel Chinezen doen het andersom. Zo liet ik me toch wel eens vertellen. Maar ook zij lezen uiteindelijk rechtlijnig. Lijnen hoe recht ze ook zijn komen voor in horizontale, verticale, of, schuine standvastigheid. Soms zijn lijnen krom, gebogen, zelfs onderbroken kunnen ze zijn. Het enige dat een lijn een lijn doet zijn is zijn begin en zijn eind.

lijnstuk

Een draaiboek. Zo noem ik de meeste romans en schrijfsels die ik in mijn handen krijg. Ik sla altijd een boek open in het midden en lees een stuk. Als het boeien kan dan koop ik hem. Lenen kost me erg veel geld. Ik breng zelden goed schrijfwerk terug naar de bib. Slechte boeken werp ik weg in de afvalbak.

Lezen heeft mij door de jaren heen al een hoop geld gekost aan boetes van bibliotheken. Ik ben er niet graag gezien en ik zie de jongens van de administratie evenmin erg graag. Ze wijzen me steeds op mijn wederkerend ongepast gedrag om literatuur weg te werpen.

Ik stel hen dan de vraag of het boek wel een literair gehalte in zich had. Meestal hebben ze het werk niet eens gelezen. Aldus krijg ik zelden een antwoord op mijn vragen.

Ze laten me liever los en sturen me de deur uit. Bibliotheken. Ik laat ze liever links van me liggen.

Hun kutboeken krijgen ze in ieder geval nooit terug.

Kutten die waardeloos zijn moet men niet eens gaan opzoeken. Het is een idioot gedacht. Zo gaat dat ook met boeken, sigaren en drank.

Als ze niet kunnen smaken dan zoek je ze toch ook niet meer op.

Het enige echte voordeel met boeken of, teksten is dat men ze in het midden kan openslaan om een stukje te lezen. Ooit probeerde ik een fles drank aan te breken vanuit het midden van de fles. Het is me niet gelukt. De havanna die ik in het midden heb willen oplichtten vertoonde enkel een groot brandgat. Een halve kut heb ik trouwens nooit gevonden.

depositphotos_15589385-stockafbeelding-cognac-sigaar-en-een-oud

Boeken lezen kan dus wel een voordeel zijn als men kernachtigheid wil opzoeken. Of boeken in se kernachtig zijn? Dat is dan weer een andere vraag.

Kernen raken is een moeilijke zaak.

In de eerste plaats omdat kernachtigheid altijd ergens rond het middelpunt draait. Mensen zijn zeer rechtlijnig ingesteld en hebben de neiging om uitersten op te gaan zoeken.

Wie kernen raakt staat meteen ook in het middelpunt van hun enorme kwaadheid dat de betreffende persoon het centrum steelt van hun extreem zoeken naar kernachtigheid. Betekenis.

Neem het van me aan. Wie tot de kern van zaken komt is niet erg graag gezien. Men neemt een positie in die zeer kwetsbaar is en waar men flexibiliteit van gedachten moet vertonen. Meteen de reden dat velen net die uitersten gaan zoeken.

Uitersten zijn vrij makkelijk in te nemen en posities die makkelijk te verdedigen zijn. Je wordt slechts van één kant bedreigd en dat maakt het makkelijk om een verdediging op te gaan bouwen.

uiterst

Wie echter in het midden van het plein gaat staan is kwetsbaar. Hij is een obstakel voor het afvuren van geschut van de ene naar de andere kant. Mensen die kernen aanraken staan altijd in de vuurlinie en zijn dus een gemeenschappelijke vijand. Gemeenschappelijke vijanden zijn het enige raakvlak van tegenovergestelde posities.

Zeer kwetsbaar om vanuit de centrumpositie zaken te gaan bespelen.

Of, men een boek kan schrijven vanuit het middelpunt? Is dus een zeer penibele en moeilijk te beantwoorden vraag. Je kunt het wel proberen.

Het wijf echter die mijn pik wil pijpen vanuit haar centrumgedachte is er nog steeds niet in geslaagd.

Waar ligt het centrum van een lul trouwens? Dat is dan weer een andere vraag waar ik me pleeg over te buigen.

Er is een tijd geweest dat dat zeer moeilijk was wegens de omvang van mijn buik. Nog steeds buig ik me vaak over dit probleem maar een oplossing voor het vraagstuk? Ik heb ze nog steeds niet kunnen vinden.

Vraagstukken moet men beschouwen vanop een afstand om tot een inzicht te komen. Afstand nemen is net het centrum verlaten.

(Van mijn lid neem ik niet graag afstand.)

Het vormt een wezenlijk probleem in mijn centrumgedachte. Ik kan er geen afstand van nemen en blijf dus ergens in het midden steken. Niet erg aangenaam voor mensen met een analytische ingesteldheid.

Meteen stelt zich ook een ander probleem bij het schrijven vanuit het midden. Welke kant wil men op gaan. Gaat men terug naar start? Het lijkt wel aardig want het plot ligt meestal op het einde en is net het streven tot het lezen van een tekst.

Gaat men meteen naar het eind dan heeft men de start gemist en heeft men aldus ook maar een half boek geschreven.

Ik ken weinig mensen die slechts een half boek schreven. Meestal vinden uitgeverijen het aangenaam als een boek in zijn geheel wordt gedrukt.

Halve boeken zien er ook zo aardig uit en zijn erg onhandig om te lezen in de trein, op café, of, misschien op het perron, een bank, of, aan het strand.

Ik wil echter in mijn opzet volharden.

Ik stop dan ook hier. In het midden van mijn tekst.

jing

(Thomas Haghenbeek)

Advertenties
Categorieën: ADHD en creatief schrijven, column, VolwassenwordenmetADHD, Wees jezelf, wat denk jij over dit themaTags: , , , , , , , , , , , ,

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers liken dit: