Terug naar school

Terug naar school.

Ook voor mij is het schooljaar ondertussen reeds een tijdje aangevangen. Na een decennia uit de schoolbanken te zijn geweest was het best een hele aanpassing om terug te moeten stil gaan zitten op een stoeltje aan een bankje.

Het viel me op dat dit zowat het enige was die mij aan de oude tijden deed herinneren toen ik er voor het laats aan gezeten was.

Oh wat is er in deze relatieve korte periode toch wel niet veranderd. Het gebruik van allerhande media, de computer en schermpjesgeneratie heeft duidelijk zijn intrede gemaakt in het onderwijs. Ik had nooit gedacht dat dit ooit het geval zou zijn. Leerlingen met hun cursus digitaal op de laptop of tablet, gsm’s die niet meer moeten verborgen worden onder petten hoeden, slipjes, en andere plaatsen om niet in de lade van de leerkracht te moeten belanden bij straffe van uw ongepast gedrag.

Ik schrok me zowat een hoedje toen ik onze klas gevuld zag met tronies angstvallig achter hun schermen weggestopt. Ik deed mijn klak maar af en haalde mijn mobieltje ergens van tussen mijn beschermende en camouflerende haardos tevoorschijn en probeerde me zo modern en hedendaags mogelijk te gedragen.

Ik had mijn medicatie ingenomen maar voelde niet echt een verlossend effect in een overvolle en oververhitte klasruimte waar ik me onwennig probeerde te verbergen. Helaas is mijn schermpje niet groot genoeg om mijn tronie weg te stoppen.

Mijn arm zakte na zo’n drie minuten van voor mijn hoofd weg en mijn schuilplaats was ontdekt.

Verraderlijkheid van nieuw en onontgonnen terrein.

Mijn schrift en mijn agenda konden mij gelukkig wat onder de radar houden maar mijn drang om activiteit liet ook deze bescherming varen. Mijn mond ging onverwachts open en begon gedachten en reflecties te spuien. Ik kon het niet tegenhouden. Hoewel ik mij strategisch ergens achterin de klas had opgesteld voelde ik per moment de priemende blikken van mijn onbekende klasgenoten in mijn richting gaan.

klas laptop

Doe ik iets verkeerd dacht ik. Ga ik over de grens? Moet ik zwijgen mag ik praten? Hoe houd ik mezelf onder controle binnen mijn grenzeloze gedachten en mijn neiging om oraal te ventileren?

Wat een ongemakkelijke situatie. Wat heb ik me toch aangedaan. Doch de docente kon inspireren en was boeiend in haar verhaal, haar didactische werkvorm waarin ze reflectie vroeg aan de studenten die met z’n achtendertig angstvallig achter hun schermen geborgenheid zochten binnen het bekende.

Daar stond ik dan. Alleen in een volle klas cursisten met maar één doel. Een diploma halen.

Daar zat ik.

Een hoofd vol gedachten, een broek vol winderigheid die geen uitlaatklep mocht vinden.

Oh ja de aankondiging van de pauze was een ware verlossing geweest en ik rende snel naar de pot alwaar ik mijn uitlaatklep enigszins voorzichtig doch vrij snel opende om de opgebouwde spanning vrij te laten uit mijn, aan spanning onderhevige systeem.

Pffffrttttt….

Tijd voor een sigaret.

Mag je roken op school?

Waar moet ik mij gaan zetten, wie zoek ik op. Al die mensen en zo weinig aanknoping. Ik zet me op de binnenplaats waar slechts een enkeling zich op een afstand van mij heeft afgezonderd en probeer me sociaal te gedragen door wat op mijn gsm te tokkelen. Blijkbaar is dit normaal sociaal gedrag. Ik probeer het me voor te stellen en vond mezelf een idioot met een mobieltje op zoek naar niets.

Naar iets die me binnen deze andere situatie die me zo bekend is, ( De helft van mijn leven zat ik al op banken van een school. ), kon doen aanknopen met een evolutie van de maatschappelijke normen en waarden binnen het onderwijs.

Ik legde mijn mobieltje naast me neer. Stak nog een sigaret op. Ging nog wat ventileren en betrad opnieuw de ruimte.

Ondertussen schrijf ik nog steeds notities in mijn schriftje. De gsm laat ik liever naast me liggen. De laptop thuis.

Leerling van een oude school.

Advertenties
Categorieën: ADHD bij volwassenen, ADHD en creatief schrijven, column, maatschappij, Psychische kwetsbaarheid algemeen, VolwassenwordenmetADHD, Wees jezelf, wat denk jij over dit themaTags: , , , ,

2 gedachten over “Terug naar school

  1. Heel veel succes met je studies! En ik zou ook het liefst nog studeren uit een schrift of een boek. Voor zover ik ooit kon “studeren ” uiteraard! Hoop dat je je doel kan bereiken!

    Like

    1. Het was vooral moeilijk om me in de opleiding te lullen want ze waren nogal sceptisch bij de VDAB. Heb zelfs psychologisch onderzoek moeten doen en zo die helemaal niet representatief is voor mensen zoals ons. Kinderpsychologie voor volwassenen. Ik voelde me een kleuter met een diploma. Ik heb tien jaar lang psychologische testing van dichtbij gevolgd met een klinisch psycholoog die er werkelijk iets van kent. Volledig de bal missen noem ik dat. Ik heb me er dus maar wat op knopjes gedrukt en zo om zo snel mogelijk weg te raken uit het stomme testlokaal.

      Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers liken dit: