Stronk

Holle stronk.

Ooit was je boom.

Even sta ik bij je stil.

Ingetogen kijk ik naar je leegheid.

Niemand die nog om je geeft. 

Hol als leven.

Dat je ooit had.

Leven dat eveneens in holheid zit gevat.

De leegte van je dorre stam. 

Waarin je vol van was bevat.

Overwoekerend is nu het kruid.

Enkel mijn gedacht.

Misschien na de winter.

Brengt zij jou het leven terug. 

Dat altijd al in je zat.

( Thomas Haghenbeek)

Advertenties
Categorieën: ADHD en creatief schrijvenTags: , ,

Een gedachte over “Stronk

  1. En toch zijn het de oude verweerde dingen die een onweerstaanbare aantrekkingskracht op mij uitoefenen. Respect voor wat het ooit geweest is, nieuwsgierig naar wat voorbij is en bewondering voor wat het nu is.

    Like

Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: