De ridder van La Mancha

Onder molende wieken in de polder schijnt diffuus een licht.

Het draaien van de scherpe bladen als zwaarden in de lucht,

verbergen de stralen van stompzinnig inhakken van Don Quichot in de schaduw zijner knecht.

Sancho Pancha houdt hem in toom. Die ridder in een dramatisch gevecht.

Als staljongen leidt hij zijn ros en houdt meesterlijk zijn gepantserde meester recht.

Gezeten op zijn stokpaardje.

Leunend, steunend en kreunend onder de lauwe warmte van het polderlicht.

De warme zoete stralen maken hem loom.

Pancha is Atlas niet. Het steunend leunen maakt hem zwak

Ridders en hun knechten slapen zelden onder één dak.(

(thomas haghenbeek) (c).

Categorieën: ADHD en creatief schrijven, GedichtenTags: , , , , , ,
%d bloggers liken dit: