Over herstel in de psychiatrie, een eigentijdse visie. ( Via https://dsmMeisjes.nl )

het geheime maske

Wat betekent ‘herstel’ bij psychische ziekten?

Wat betekent herstel?

Ik citeer uit de scriptie van N. (een vriendin):

“Herstel: een begrip in het proces van een cliënt in de psychiatrie. Wanneer er precies sprake is van herstel, is voor iedere cliënt verschillend. Het begrip herstel wordt vaak gebruikt in de GGZ, en het gaat dan vaak over het moment dat de cliënt (weer) zelfstandig in de maatschappij functioneert, ‘meedraait’. 

Maar het wordt ook als volgt geformuleerd: “Een intens, persoonlijk en uniek proces van verandering van iemands houding, waarden, gevoelens, doelen, vaardigheden en/of rollen. Het is een manier van leven, van het leiden van een bevredigend, hoopvol en nuttig leven met de beperkingen als gevolg van psychiatrische handicaps. 

Herstel betekent je ontworstelen aan de rampzalige gevolgen van je psychische toestand en een nieuwe betekenis en doel in je leven ontwikkelen”.

 (Plooy, 2006, 9-10).

Meedraaien in de maatschappij

En daar zit nu juist het pijnpunt voor mensen met GGZ-diagnoses, ‘zelfstandig in de maatschappij functioneren, meedraaien.’ Want wat betekent dit, meedraaien? De norm binnen onze maatschappij is dat je fulltime moet werken, en in je eigen levensonderhoud kunt voorzien. Gewoon ‘normaal’ doen.

Maar wat als dit niet gaat? En dat brengt mij bij de volgende vragen: moet je aan die norm voldoen? Wat is normaal? Ben je, als je niet fulltime werkt, niet van waarde voor de maatschappij? En wie bepaalt wat een bevredigend, hoopvol en nuttig leven is?

Zinloos gevecht

Mijzelf als voorbeeld. Tot drie jaar terug werkte ik fulltime (ruim 60 uur per week) als docent en docent-coach op een school voor 12 t/m 18-jarigen. Mijn dochter met special needs woonde toen nog bij mij. Dat bracht enorm veel zorg met zich mee. Maar ik hield alle ballen omhoog.

De afgelopen drie jaar is er veel veranderd. Eind 2016 kwam ik in een burn-out terecht. In die periode kreeg ik ook een aantal GGZ-diagnoses, borderline persoonlijkheidsstoornis, dwangmatigheidsstoornis en PTSS.

Heel 2017 stond bij mij in het teken van weer ‘normaal’ worden. In plaats van de hele dag doorworstelen met vechten tegen mijn oververmoeidheid en paniekaanvallen, deed ik mijn uiterste best om weer terug te keren naar mijn werk. ‘Gewoon’ weer fulltime werken, en voor mijn dochter zorgen. ‘Niet lullen maar poetsen’, zoals ik ben opgevoed door mijn moeder.

Dit gevecht verloor ik eind februari 2018. Toen werd ik opgenomen voor drie maanden in een psychiatrische kliniek. Na die drie maanden moest ik het ‘normale’ leven weer oppakken.

Inmiddels ben ik aan de antidepressiva en antipsychotica. Ik realiseerde mij dat weer fulltime gaan werken geen optie was. Simpelweg omdat ik het gewoon niet meer kan, ik heb een enorme roofbouw op mijn lichaam gepleegd. Ik ben ondertussen tijdelijk voor 70,5% afgekeurd. ‘Afgekeurd’ ook zo’n K*Twoord!

Mijn dagelijks leven nu

Door gedwongen naar mijn lichaam te luisteren, kwam ik erachter dat mijn lichaam hier goed op reageert. Ik doe waar ik zin in heb. Ik werk twee dagdelen per maand bij Adem Inn (een stiltecafé in Rotterdam), en werk vier uurtjes per week bij het Leger des Heils. De andere dagen lig ik lekker op de bank, slaap ik veel, schrijf, lees boeken en kijk veel tv.

Acceptatie

Mijn dochter woont inmiddels niet meer bij mij. Zij woont in een woonvorm, wonen met behandeling. En weet je? Ik leef weer, ik voel weer. Uiteraard krijg ik nog regelmatig kortsluiting in mijn bovenkamer. Weet je wat ik dan doe? Ik blijf thuis en doe waar ik behoefte aan heb. Ben ik daardoor minder dan iemand die ‘normaal’ meedraait in de maatschappij? Wat denken jullie?

Advertenties
Categorieën: ADHD bij volwassenen, maatschappij, Psychische kwetsbaarheid algemeenTags: , , ,

2 gedachten over “Over herstel in de psychiatrie, een eigentijdse visie. ( Via https://dsmMeisjes.nl )

  1. IK ben ondertussen ook gecrasht maar in de vermomming van evenwichtstoornissen , lang verhaaln ak thuis sind januari en geen idee of ik september terug ga.

    Like

Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: