Poëzinnig

Lopend over de barre hete paden van de diamantwijk. Was als de zolen van mijn voeten, Tevens de dag heet en zwartgeblakerd. Langs parken waar geen verkoeling viel. Niets te rapen tevens. Enkel poëzie wachtte me op. Op weg naar justitie. Zwart waren mijn voeten op de Antwerpse paden. Gerechteloos aankomen in een jazzy bar. … Meer lezen over Poëzinnig

Mijn klokje (gedicht.)

Mijn klok tikt tijd voorbij. Thuis even zeer als elders. Vertekend is haar beeld? Door tijd ons toebedeeld. Zij biedt ons enkel zekerheid. Maar schrijdt het woord voorbij. Als zij wordt uitgesproken. Woorden door tijden steeds achterhaald. Door niemand ooit al ingehaald. Al heb je Faustiaans uw ziel verkocht. "Duivels" werd je omgekocht. Zelfs dichterlijk, … Meer lezen over Mijn klokje (gedicht.)

Wind.

Sierlijke winden overspoelen ons. Woelend onder het dons dat ons bedekt. Geurloos, blijven zij. Onopgemerkt? Bekleedt met de sluier van onschuld. Scheten zijn stank onder satijn. Waarheid zal altijd waarheid zijn. Ze wordt steeds onthuld. Wanneer het dons opveert. Alles kan men in lucht vervatten. (Thomas Haghenbeek) (c)

%d bloggers liken dit: