Poëzinnig

Lopend over de barre hete paden van de diamantwijk.

Was als de zolen van mijn voeten,

Tevens de dag heet en zwartgeblakerd.

Langs parken waar geen verkoeling viel.

Niets te rapen tevens.

Enkel poëzie wachtte me op.

Op weg naar justitie.

Zwart waren mijn voeten op de Antwerpse paden.

Gerechteloos aankomen in een jazzy bar.

Waar dichters dorstig laafden.

In angstig zweet verlost van zonden.

Dichter kan een mens bij dichterlijkheid niet zijn.

Ontdooien.

Te veel misschien?

Moet wel de hitte,

Of, de barman zijn geweest.

(Thomas Haghenbeek) ©

Advertenties
Categorieën: ADHD en creatief schrijven, GedichtenTags: ,
%d bloggers liken dit: