Over poëzie.

Poëzie is kunstig woorden boetseren.

Van indrukken beelden maken.

De dichter knutselt onsamenhangende, betekenisloze gedachten.

Laat ze in woorden tot verbanden komen.

In deze samenkomst van verbondenheid komen droombeelden gevoelig tot levendige realiteit.

In vrije dichterlijkheid of, in de structuur van poëtische stijlvormen.

Poëzie is taal die mensen raakvlakken biedt in de ijlheid van gedachtestromen.

Ze maakt ons denken vol van haar betekenis en raakt mensen in het diepste van hun ziel.

Zijn.

Worden.

(Thomas Haghenbeek) (c)

Vaak vraagt men mij wat poëzie is en wat ik er dan wel in zie. Meestal met de opmerking “Ik begrijp het niet zo.”

Ze laten het jammerlijk aan zich voorbijgaan. Soms lijkt het eigenlijk ook wel zo. Dat poëzie onverstaanbaar geknutsel is met woorden of, stijlvormen in taal en in betekenis, in gevoel. Ze omvatten zo veel en er is zoveel in te zien dat men door al de bomen het bos niet meer kan zien. (Misschien moet men dan even stilstaan en het bos tot zich laten komen om de takken te zien die het bos in al zijn heerlijkheid vormt. Beschutting en veiligheid biedt.)

Men verwacht dat woorden verhalen vertellen. Dat is ook zo. In dichterlijkheid doen zij dat nog zoveel meer dan in andere, eerdere verhalende, vormen van schrijven.

In Poëzie staan woorden veel meer voor een gevoelige symbolische waarde dan voor een rationele weergave die duidelijkheid schept. Ze wordt in romans gebruikt, in science fiction, fictie,… Ze zijn eenduidig en zorgen voor handvatten om een verhaal tot betekenisvolle suspense te laten komen of, om de kern van een observatie of, een gebeurtenis weer te geven. Evenzeer zijn zij een subjectieve weergave want ze zijn de woorden van een schrijver op papier gezet.

Zo is dat net bij poëzie. Hier wordt echter enkel veel meer ons gevoel aangesproken door symboliek aan te halen. Bij symboliek wordt aan symbolen gedacht als in een tekening of, een afbeelding. Enkel de etymologie van het woord symboliek raakt hier de realiteit. Symboliek wordt veel meer in teksten gebruikt dan in afbeeldingen.

Wat ik wil zeggen is dat in een dichtvorm, een poëtisch stuk veel meer wordt gezegd in een regel, een vers, dan in een zin in ander literair werk. Bij poëzie staan we even stil. We ontspannen, of, spannen ons op bij het lezen of, horen van een gedicht en laten het in ons komen en vormen een eigen beeld. Soms voelt het lekker, soms ook niet. Het is een onzeker iets. Het stelt ons kwetsbaar op ten opzichte van de dichter en zijn gedicht.

Dat is net de taak van de poëet. Het opwekken van emotie en gevoel is prioritair aan het verhalend zijn. Als het je raakt dan maakt het ons evenzeer blij dan als het niets met je doet. In het laatste geval heeft het je veel meer geraakt dan je denkt.

Hier halen wij dichters ons geluk.

Een poging om alsnog te proberen duiden wat poëzie voor mij betekent.

Maar lees toch maar het bovenstaande gedicht. Je zult zien dat het zoveel meer vertelt dan deze tekst.

Veel plezier ermee.

Groetjes Thomas Haghenbeek.

(Boetseer je eigen leven in woorden en in idee. Je zult zien. Je komt er zo veel verder mee.)

Advertenties
Categorieën: ADHD en creatief schrijven, GedichtenTags: , , , ,
%d bloggers liken dit: