Heroïne en Beaujolais

Moordende naald zoekt naar de venen in zijn weg naar de donkere krochten door schimmelkamers aan het oog onttrokken.

Verloren in de vuile lepels ons toebedeeld vloeit de okerbruine vloeistof hunkerend naar kortstondige warmte voorts.

Enkel koude kerst ons voorgeschoteld in decembermaanden tijdens warme weken.

Enkel de tijd rest achter de donkere facades ons belendend in huizen met gesloten kamers waar gebroken harten wonen.

Verloren in de plastiek spuiten maar geen oog die het verdriet ziet van verloren leven terwijl warm banket wordt gegeten in december.

Dagelijks hartelijk zijn kost ons geen geld en duurt een jaar langer dan decembermaanden en warme weken.

Rode wijn verhoudt zich niet tot heroïne maar geen helden die de beaujolais willen delen om onze verloren ziel te helen.

Tijdens de warmste week.

Advertenties
Categorieën: Gedichten, maatschappij, Wees jezelf, wat denk jij over dit themaTags: , , ,
%d bloggers liken dit: