Kutgedicht.

Kutgedicht.  Toen ik uit de kut kwam gekropen verdween het licht uit mijn ogen  In de schok van de wereld vervlogen mee met de tijd die heden is verleden.  Wie zou vandaag nog deze kloot betreden in de nageboorte van menselijke schijt  Door voor vaderen en moederen nagelaten erfenissen van ongeluk na het trauma  Der … Continue reading Kutgedicht.

Dat wat ik vurig bemin.

Als er marters zouden wonen in mijn hart En ik eraan verga van smart. Tijdens novembermaanden Zij het gelijk in mei, als ze knaagt en mijn jeugdheid vervaagt. Als het ooit in me daagt dat ik als rottend fruit ben waar kleine dieren wonen,  Zich te goed doende aan het sap in een vrucht, een bom … Continue reading Dat wat ik vurig bemin.

%d bloggers liken dit: