Kutgedicht.

Kutgedicht. 

Toen ik uit de kut kwam gekropen verdween het licht uit mijn ogen 

In de schok van de wereld vervlogen mee met de tijd die heden is verleden. 

Wie zou vandaag nog deze kloot betreden in de nageboorte van menselijke schijt 

Door voor vaderen en moederen nagelaten erfenissen van ongeluk na het trauma 

Der geboorte dat ons allen werd toegedaan na het verlaten van moederspleten 

Door de wereld opgevreten hebzucht en egocentralistische naasten 

Liefde die onbestaand is als men niet ziet door andermans ogen die pijn en lijden 

Stralen en schreeuwen om gezien te worden door hun ogen. 

Zeg me wie de kut wil worden ingespoten uit egocentrisch genot van liefde  

Gebroken kinderen op de straat gestoten in een wereld waar haat regeert  

Duivels als het kwaad.  

En ik zeg dit zonder enige weltschmerz noch met enige compassie  

Geen jaloezie die mij drijft om uit de kut te zijn gekropen waaruit ik ben gekomen 

Vertel me liever waarom wij godvergeten sukkelaars uit kutten zouden willen komen. 

Thomas Haghenbeek ©  18/12/2019 

Categorieën: ADHD bij volwassenen, ADHD en creatief schrijven, Gedichten, maatschappij, Wees jezelf, wat denk jij over dit themaTags: , , , , ,
%d bloggers liken dit: