Corona uit een flesje

Ik drink corona altijd uit een flesje met een citroentje in de hals gestopt. En zo hoort dat. Daar bestaat geen twijfel over. Ik zal het blijven doen. Goed voedsel moet worden geserveerd als het correct is gessaisoneerd.

Over correctie valt er over het hele corona gedoe dat momenteel de media is ingeland en de straten leeg doet lopen weinig te zeggen eigenlijk. En dan ook weer erg veel volgens sommigen.

Daarom dus stonden deze morgen de rekken in de drankenafdeling van de supermarkt er voor één keer netjes bij. Ik kon moeiteloos de ‘corona extra’ vinden. Best wel OK! Ik drink het goedje zelden maar bij wijze van protest doe ik het vandaag dan toch maar. En eerlijk gezegd smaakt het me wel terwijl ik lig te mijmeren in de zetel.

Met mijn getroffen kloten. Die nu al een week geleden op de operatietafel lagen van het AZ in Brugge. Voortreffelijk geopereerd door de chirurg van dienst. Hij had onmiddellijk gezien dat er een bacterie zich had weten te nestelen in de omgevende zak. Een infectie van een pompelmoesje groot.

Ik had het ook al opgemerkt. Vooral toen ik het zootje op had gedweild die op de vloer was beland van de badkamer toen ik net in bad wilde gaan stappen om er met een warme douchekop even op te gaan wateren. Op doktersvoorschrift dan nog wel. Terwijl ik uitdrukkelijk voor één keer om een antibioticum had gevraagd.

Ondertussen al een week of, twee geleden is dat. En toen kroop dat vies beestje derin. En nu lig ik dus in de sofa met een bierie in de hand te denken over een klote virusje dat viraal is gegaan.

“Wat kan er nog erger zijn?” denk ik dan! En ik denk terug aan deze ochtend. Toen ik een tekst las van een persoon die aan zo’n wedstrijdje had deelgenomen voor schrijvers. Hij had het nog wel gewonnen ook.  Het stond vol van de punten. Overigens was dat het enige waar voor hij een punt scoorde vond ik meteen toen ik zijn ellenlange tekst las zonder leestekens en enkel punten in. De puntjes stonden trouwens op verkeerde plaatsen. In het midden van twee letters of, aan de rechtse kant. Het leek wel het politiek landschap. Ik las niet verder en ik vond dat niet eens jammer toen ik de titel las van zijn tekst.

Maar dat doet er nu niet toe denk ik als ik van mijn perfect geserveerde ‘corona extra’ nip. Van het flesje zoals het moet. Niet in een glas zoals de meesten zouden plachten te doen als ze kerken in het midden willen houden. Dat hoort zo denk ik dan terwijl ik me van het centrum denken probeer weg te houden.

En ik denk meteen dat politiek een klote boeltje is. Iets waarover ik het pijnlijk genoeg niet kan hebben. De lezer heeft alweer geluk denk ik er meteen maar bij.

En deze gedachte is wel raak. Als een trap in je balzak. Of, een penalty van Koeman destijds. Wat is dat alweer een tijd geleden gaat er door me heen. Maar voetbal gaat momenteel niet door lees ik in het brolkrantje waar veel te ver van de krantenkop het enige artikel staat geschreven dat me enigszins aantrekt.

Het is een pareltje van journalistiek onderzoek. En ik keer meteen even naadloos terug naar de kerk. Of, was je het al vergeten dat de kerk steeds in het midden placht te worden gehouden? Wel ik doe het alvast maar niet terwijl ik verder lees en van de ene verbazing in de andere val.

Dat de institutie van het geloof waaraan ik me blijf vasthouden nog steeds touwtjes probeert in handen te houden dat is al lang geen geheim meer. Ik drink mijn corona leeg en pak er toch maar een flesje “entre-deux- meres” bij en dat drink ik dan wel weer uit glas want in een beker smaakt het niet erg goed.

Dus dat instituut dat pretenties heeft als waren ze de vrijmetselarij zelve. Wat misschien wel klopt? Maar dan raak je de Heilige huisjes aan en daar blijf ik liever af. Ze zijn als mij klootzak. Opengereten en genaaid tot ze pijnlijk zijn om zelfs maar naar te kijken. Laat staan dat ik er nog maar ostentatief naar zou durven grijpen als ik zo’n klootzak in de krant zie staan die euthanasieprocessen probeert te voeren omdat ie eindelijk eens in de eigen kont werd genaaid.

Dat de man in kwestie. Een klootzak uit zo’n orde die niets doet of, is dat ze beweren te zijn of, zouden moeten doen.

Klopt! Ik rijd de kerk omver en zeg erbij dat ze hypocriet zijn en niet voor de gelovigen werken maar net alles doen om de gemeenschap niet de boezem te schenken die het nodig heeft. En dan heb je het meteen goed als je denkt dat ik zeg dat de kerk een hoerenkot is geworden dat soaatjes verspreidt als een coronaatje.

En dat staat allemaal in dat krantje op die pagina waar de enige journalist die enige correctie tentoon durft te spreiden op een plaatsje wordt gezet waar het niet tot zijn recht komt. De titel van het artikel zegt nochtans dat de media incorrecte info durft te verspreiden.

Ik denk maar liever niet meer aan het hele virale gedoe en drink de fles leeg terwijl ik aan het lekkere wijf denk die zich bukte toen ik een kokosnoot liet vallen in de supermarkt toen er niemand anders was die kon meegluren hoe ik onder haar rokje keek. Helemaal met dank aan de rolstoel waarin ik zat om mijn zak te dragen tijdens het winkelen. En zo zie je maar dat alles wel zijn voordelen heeft als ik bedenk dat ik gewoon wat flesjes corona in huis wilde halen en meteen kokosnoten en pruimen op mijn bord kreeg geserveerd. Dan spoel je wel eens lekker door met een flesje peins ik dan!

En de zaken komen steeds wel rond als je de juiste context vindt en wat hypocrisie aan boord durft leggen zonder dat het erg opvalt. En dat lukt wel als je nog ballen aan je lijf hebt.

En ik val rustig in een deugddoende roes zonder nog aan politiek noch religie te denken en droom over haar kontje terwijl de fles uit mijn handen glipt en de scherven me geluk zullen brengen. Ik zit immers in een rolwagen als ik niet in de sofa lig met mijn luie kloten.

En corona dus heb ik meteen ook al reeds (mee) gehad.

Thomas Haghenbeek ©

Categories: ADHD en creatief schrijven, columnTags: , ,

1 thought on “Corona uit een flesje

Comments are closed.

%d bloggers liken dit: