Zin

Soms zinnen ze niet, mijn zinnen.


Dan vormen woorden moorden op de zin.


Zonder metrum of, akkoorden.


Dan blijft het stil op ’t blad.


Letters met geweld tegen de pan gespat.


Druppels bloed. Rood op een witte muur.


Het verhaal van mijn schrijven is obscuur.


’t Gebeurt altijd op nachtelijk uur.


Wanneer niemand kan getuigen.


Dat ik het was!…



Die ze over de zin zagen buigen!



Thomas Haghenbeek (c)

02/04/2020

Categories: ADHD en creatief schrijven, GedichtenTags: , , ,
%d bloggers liken dit: