Farmhouse 7

Fris biertje met smaak van hop. Luwte vinden in het geurig briesje , Dat trekt door de kamers. Richting het terras van een herberg! De waard! Met peper in zijn kont! Loopt in zijn kleurensokken, Poten vanonder het lijf! Wijl ik geen blijf vind! Met mijn schaterlach, Die slapjes mondt In rumoer van zonneklappers! Vergeet … Meer lezen over Farmhouse 7

Kort gedicht

Een kort gedicht zou zijn; Zoals hoe het zou gaan met ons? Later! Of, als het vroeger was! Zou het in het lang? EN; in het breed zijn? Of, schrijf ik je liever NU? Nu! Nu, het Niet te laat is! Als vroeger leven! Thomas Haghenbeek 15/06/2020

Wolken plukken

Gretig pik ik fictie uit wolken Leg ze in woordenkolken. Maling aan maalstroom Pijn preocupeert de geest. Prikkels vertolken De  hand poneert schrift Op papier. Notulen van simpelheid Odes aan de lof Op regenwoudpulppapier Gekras op blad Houdt het leven ons nog Langer aan haar hart? Thomas Haghenbeek 14/06/2020

Dochter

Net als je dan denkt dat je haar van binnen, zelfs van buiten kent! Komt ze met iets heel bijzonder op de proppen, iets nieuws, nog niet gekend. Een helm op d'er hoofd. Of, een masker op d'er guitensnoet. Zo van die zaken die d'er vader ook wel doet. Altijd zijn we even, Druk druk … Meer lezen over Dochter

Woordgebraak

Kookvocht van niet te torsen dromen doet me woorden morsen in gallig woordgebraak. Zin tegen de vaak! Als ze wil komen! Met geopende ogen blijf ik liggen. Waak is de kluister aan bed. Door moe ben ik te vaak belogen! Kan enkel nog zieletogen tegen mannetje maan die mijn weeën baart! Het veulen wordt de … Meer lezen over Woordgebraak

Molotov

Gangstas paradise op dinsdagnacht Muzikaal de ether in. Gebracht door kerels met goud in monde, Rond hun halzen en in hun zakken. Alsook in het grote hart. Grote en vieze woorden met het gouden bijten van hun woeste tanden. Het slagveld van mijn bandido telt vandaag nog de lijken na. Gesneuveld in gangstas paradise Van … Meer lezen over Molotov

Geenjunkieverdriet

Vandaag wil ik verdriet. Maar kan haar nu niet treffen. Net nu ik mezelf zo graag verdringen wil. Net nu ik vergeten wil zijn. Verdwalen wil in de tristesse van gedichten. Persen wil door het naaldenoog. Vandaag staat de schijn echter hoog onder de nieuwe zon. De kim ligt veraf. De pijn is dichterbij het … Meer lezen over Geenjunkieverdriet

Een eind in mei; Zonnewende!

De regen steekt de draak Ergens een eind in mei Tussen het stralen van de zon heen; Op het diefje van de nacht! Haar waterhemel geeft van katoen De zeldzame gouden lijnen laat ze toe; Wijl ze lakens deelt; Omdat zij de zede is die de moraal bepaalt. Het rosse gras heft even het hoofd, … Meer lezen over Een eind in mei; Zonnewende!

Wees thuis

Hier werden de wezen wees! Gehuisvest in verwoest gewest door eenzaamheid, In de palm genomen! Het razen in roezende junkiehoofden! Het hangen van luie hangende jongelui! Verval op het krot! Rest is niet steeds het equivalent van dromen! Bewoners zijn er geweken, Naar oorden waar andere naalden moorden. Maar wezen blijven in wezen wees! Het … Meer lezen over Wees thuis

Oceania:

In de diepblauw staar ik in het diepe. Niemand! Dan ik en haar. Maar dat kan schijn zijn! Zo is de zee wel vaker een bedriegster. In haar golvende baren staat vaak enkel, De schijn geschreven dat bijvoorbeeld, oceanen leven zouden… Dat beweert ze immers graag met haar gracieus en exposant gebaren van haar grootheid! … Meer lezen over Oceania: