Advertenties

Dageraad (gedicht)

'Kriek De dag in de zon Bij ochtendgloren Drachtig van haar ongeboren Vol van smaken Scherp en eigenwijs Als ongerijpt Als ongerijmd Zwanger door de dageraad Gebracht om straks, Als de avond valt De zon op sterven staat Zonder zuur meer Maar zoet in een bad vol smaken Gedragen in haar bruidsboeket Int wild van't … Continue reading Dageraad (gedicht)

Advertenties

Zin

Soms zinnen ze niet, mijn zinnen. Dan vormen woorden moorden op de zin. Zonder metrum of, akkoorden. Dan blijft het stil op 't blad. Letters met geweld tegen de pan gespat. Druppels bloed. Rood op een witte muur. Het verhaal van mijn schrijven is obscuur. 't Gebeurt altijd op nachtelijk uur. Wanneer niemand kan getuigen. … Continue reading Zin

Café ‘Stop’ (Gedicht)

'K stop nog even bij café ‘Stop’ Een echt café nog Je weet wel? Als vroeger nog In ‘t dorp Waar nog echt leven leeft Doet wat men toen nog deed Men aan de dis nog zitten mocht Een echte dis Echte mensen In dat café zit ik nog In 't late uur In ‘t … Continue reading Café ‘Stop’ (Gedicht)

Voorjaarskoers: (gedicht)

Op een stadsbank tuur ik lente af, Ze komt gestaag op gang. Het peloton in Milaan staakt vandaag de strijd. T'is pré-coronatijd Geen Vlaandren, geen Roubaix wellicht Een virus smeet de poorten dicht Het opgeven tekent begin Het wordt dodelijke strijd Maar de bloemen bloeien Het gras wil groeien De natuur ontluikt in elk facet … Continue reading Voorjaarskoers: (gedicht)

Zwanger (gedicht)

Hou me voor een eeuwigheid vast En wieg me mee in je wind.Waai me voor altijdUit met je blonde haren.Droog mijn verdrietDe tranen in je zon.Schuur me met schelpenzandOp vakantie aan je zee.Laat me zwemmen in je merenMet je stromen mee.Laat me nimmer opMaar in je huid zitten.Draai me mee in je bewogen bewegen,Zoals onze … Continue reading Zwanger (gedicht)

Viraal samenhokken.

Viraal samenhokken Vadsig druipt zwart kaarsvet langs de hals van een flessenkandelaar, merk ’Corona’! Parasitair hecht het zich aan het doorzichtige! Alsof het wenst om eigen leven te lijden. Mijn zieke geest aanschouwt het tafereel dat speelt in de duisternis van nacht.. Enig is het lichtpunt! Een vlammetje, geboren aan het ontsteken van het lont. … Continue reading Viraal samenhokken.

Nalatenschappen (gedicht)

https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=3068916593120119&id=100000054245064&sfnsn=mo Gedicht nav het afsluiten van een lange periode met veel mooie herinneringen maar de mindere kanten hebben helaas een zware indruk nagelaten. Een leven een zware wending gegeven. Maar we gaan er een eind aan maken met een nieuwe start Nalatenschappen (Ziel van een erfenis.) Afronden wil ik enkel nog doen naar boven na … Continue reading Nalatenschappen (gedicht)

Blauw als vlinder

Blauwe vlinder: Ik voer me mee met de getijden Langzaam verleidt lijden in leven En je houdt je vast maar laat je snel Los geslagen door je indruk. Gemaakt is het beeld van varen kunnen, Vervoerd worden. Meegesleept door het vlotten Van tijd die onmacht zaait in je zee. En tot inkeer brengt. Het goed … Continue reading Blauw als vlinder

Für Elise

Kleine Tiener die nu al elver is en groter dan toen ze der pas was.Geniet maar van je oude dag vandaag want morgen is het tijd om voorts te groeien tot later als je twaalver bent of, meer en je zal openbloeien. Uit de knoppen wordt een kind geboren dat zich vasthoudt aan takken hopend … Continue reading Für Elise

%d bloggers liken dit: