Preek der zede.

Vreemd dat de rust die heerst vandaag op straat, In volle virustijd. Voor mij bevrijdend werkt. De lafhartigen verschansen zich immers in hun huizen. Forten en burchten die slechts weinig bescherming bieden en door een starre kijk de adem ontnemen en vesmachtend worden. Claustrofobisch. De mens van de wereld. Wordt klein van geest en bekrompen … Meer lezen over Preek der zede.

Woest

Soms dreigt mijn hemel; te vallen in duigen. Dan rest me nog enkel Mijn wereld te slopen. Dan woest ik me. Ontroest ik. Mijn beeld dat vandaag nog enkel stilstaat. Op mijn ziel rusten nog de smarten. Ik voel me nog zielloos en gebroken. Verdronken. In de schone schijn van mensenharten. Nog voel ik het … Meer lezen over Woest

Wolken plukken

Gretig pik ik fictie uit wolken Leg ze in woordenkolken. Maling aan maalstroom Pijn preocupeert de geest. Prikkels vertolken De  hand poneert schrift Op papier. Notulen van simpelheid Odes aan de lof Op regenwoudpulppapier Gekras op blad Houdt het leven ons nog Langer aan haar hart? Thomas Haghenbeek 14/06/2020

Molotov

Gangstas paradise op dinsdagnacht Muzikaal de ether in. Gebracht door kerels met goud in monde, Rond hun halzen en in hun zakken. Alsook in het grote hart. Grote en vieze woorden met het gouden bijten van hun woeste tanden. Het slagveld van mijn bandido telt vandaag nog de lijken na. Gesneuveld in gangstas paradise Van … Meer lezen over Molotov

Ode aan de eeuwigheid, Ode aan de pen.

Kom, kom, kom, Kom hier lieve schatjes, Met je plastic buisjes Met inkt gevuld. Schrijf alles van mij af! Van mijn zware kleren Dat als vel over mijn Klamme benen, mijn botten Ligt als doodgewicht! Ik verzwicht niet meer! Onder je juk vandaan. Ik loop met de balast wel van je! Weg, weg, weg... ,weg!... … Meer lezen over Ode aan de eeuwigheid, Ode aan de pen.

Wees thuis

Hier werden de wezen wees! Gehuisvest in verwoest gewest door eenzaamheid, In de palm genomen! Het razen in roezende junkiehoofden! Het hangen van luie hangende jongelui! Verval op het krot! Rest is niet steeds het equivalent van dromen! Bewoners zijn er geweken, Naar oorden waar andere naalden moorden. Maar wezen blijven in wezen wees! Het … Meer lezen over Wees thuis

Lapper aan’t fort

Krom zijn de gebroken gelederen gebogenin de wind naar verandering. Achter de poortgeopend met een “fuck off" in de richtingvan de statige gedrochten verderop. Dit stuk ongereptheid leeft nogeen sterven. Aan de stedelijke zoomgewonnen! Ooit verloren wezen aan de strijd.Nu veroveraar geworden op de tijd. Waar ze vandaag tot stilstaan wordt gebracht.Wederkerigheid naar de verloren … Meer lezen over Lapper aan’t fort

Licht lezen.

Mijn schrijven is onbegrensd als mijn pen haalt en letters krast doorheen de scharlaken nacht. Onbegrensd is mijn veer. Het licht waarin woorden stralen die de zin vormt van mijn verhalen. Zonder stoppen, Zonder dralen. Zijn de tongen die vertellen wat hun ogen kunnen zien. Enkel willen schreeuwen. Dat ze me nooit zullen kunnen lezen! … Meer lezen over Licht lezen.

Café ‘Stop’ (Gedicht)

'K stop nog even bij café ‘Stop’ Een echt café nog Je weet wel? Als vroeger nog In ‘t dorp Waar nog echt leven leeft Doet wat men toen nog deed Men aan de dis nog zitten mocht Een echte dis Echte mensen In dat café zit ik nog In 't late uur In ‘t … Meer lezen over Café ‘Stop’ (Gedicht)

Voorjaarskoers: (gedicht)

Op een stadsbank tuur ik lente af, Ze komt gestaag op gang. Het peloton in Milaan staakt vandaag de strijd. T'is pré-coronatijd Geen Vlaandren, geen Roubaix wellicht Een virus smeet de poorten dicht Het opgeven tekent begin Het wordt dodelijke strijd Maar de bloemen bloeien Het gras wil groeien De natuur ontluikt in elk facet … Meer lezen over Voorjaarskoers: (gedicht)