Kutgedicht.

Kutgedicht.  Toen ik uit de kut kwam gekropen verdween het licht uit mijn ogen  In de schok van de wereld vervlogen mee met de tijd die heden is verleden.  Wie zou vandaag nog deze kloot betreden in de nageboorte van menselijke schijt  Door voor vaderen en moederen nagelaten erfenissen van ongeluk na het trauma  Der … Meer lezen over Kutgedicht.

Beest in mij.

Dier ben ik Zal ik blijven  In nacht leven Gedruist gedreven   In feest Hernieuwd verleden beleven Waar herinneringen verblijven aan een vroegere rooftocht  Jager op prooi,  Ont snapt Jarenlang gekooid Niet zonder wonden Niet onomwonden aan woede gebonden Strijd Eigen razernij de maatschappij Bewoond door ,"vergeef mij," God!, Noch kloten noch ballen  Vuisten vormen knuisten … Meer lezen over Beest in mij.

Heroïne en Beaujolais

Moordende naald zoekt naar de venen in zijn weg naar de donkere krochten door schimmelkamers aan het oog onttrokken. Verloren in de vuile lepels ons toebedeeld vloeit de okerbruine vloeistof hunkerend naar kortstondige warmte voorts. Enkel koude kerst ons voorgeschoteld in decembermaanden tijdens warme weken. Enkel de tijd rest achter de donkere facades ons belendend … Meer lezen over Heroïne en Beaujolais

Porselein.

Breekbaar is mens zijn. Pijn Als Lijk In het leven staan. Atlas laat de wereld vallen. Wereld zonder ruggengraat. Achilles breekt zijn pees. Mensen Goden? Goden Mensen? Breekbaar werk In porselein. Thomas Haghenbeek (c)

%d bloggers liken dit: