Dat wat ik vurig bemin.

Als er marters zouden wonen in mijn hart En ik eraan verga van smart. Tijdens novembermaanden Zij het gelijk in mei, als ze knaagt en mijn jeugdheid vervaagt. Als het ooit in me daagt dat ik als rottend fruit ben waar kleine dieren wonen,  Zich te goed doende aan het sap in een vrucht, een bom … Meer lezen over Dat wat ik vurig bemin.

Beest in mij.

Dier ben ik Zal ik blijven  In nacht leven Gedruist gedreven   In feest Hernieuwd verleden beleven Waar herinneringen verblijven aan een vroegere rooftocht  Jager op prooi,  Ont snapt Jarenlang gekooid Niet zonder wonden Niet onomwonden aan woede gebonden Strijd Eigen razernij de maatschappij Bewoond door ,"vergeef mij," God!, Noch kloten noch ballen  Vuisten vormen knuisten … Meer lezen over Beest in mij.

Heroïne en Beaujolais

Moordende naald zoekt naar de venen in zijn weg naar de donkere krochten door schimmelkamers aan het oog onttrokken. Verloren in de vuile lepels ons toebedeeld vloeit de okerbruine vloeistof hunkerend naar kortstondige warmte voorts. Enkel koude kerst ons voorgeschoteld in decembermaanden tijdens warme weken. Enkel de tijd rest achter de donkere facades ons belendend … Meer lezen over Heroïne en Beaujolais

Porselein.

Breekbaar is mens zijn. Pijn Als Lijk In het leven staan. Atlas laat de wereld vallen. Wereld zonder ruggengraat. Achilles breekt zijn pees. Mensen Goden? Goden Mensen? Breekbaar werk In porselein. Thomas Haghenbeek (c)

%d bloggers liken dit: