Winterslaap

Winterslaap Levend op gebedenZonlicht verledenIn tinten van grauw en grijsLeven op een wolkenbed. Wiegende wintermanDoet indommelenHibernationDiepe winterroes. Ik schud mijn hoofdIk leeg mijn kroesLeg me te rustenIn het kussen van, De eerste sneeuw. Thomas Haghenbeek (c) Na bezoekje arts met vrouwlief die in haar winterdipjeslippers loopt. Komt wel goed schat. Rust nu maar en pieker … Meer lezen over Winterslaap

Venijn

In het diepste der diepten. Waar enkel lege flessen liggen, Leeft enkel leegheid van drank verspild in mensenjaren. Vuile krochten onder de hemel. Waar de hel huist. Tussen ons. Onder onze voeten ligt. Stappen wij: Over datgene naar wat wij angstig naar op zoek zijn Maar niet kunnen vinden. Op een barre tocht doorheen jaren … Meer lezen over Venijn

Beest in mij.

Dier ben ik Zal ik blijven  In nacht leven Gedruist gedreven   In feest Hernieuwd verleden beleven Waar herinneringen verblijven aan een vroegere rooftocht  Jager op prooi,  Ont snapt Jarenlang gekooid Niet zonder wonden Niet onomwonden aan woede gebonden Strijd Eigen razernij de maatschappij Bewoond door ,"vergeef mij," God!, Noch kloten noch ballen  Vuisten vormen knuisten … Meer lezen over Beest in mij.

Maagden (Themagedicht.)

Onbeschreven omstreden staat zij daar de maagd in voile. Tabula rasa van een gekrenkt en verschrompeld blad. Door leven betrapt uitgewist. Maagdelijkheid en poëzie maakt niet zelden een dichter gek. Als maagdelijkheid mijn pen over een onbeschreven blad doet schaatsen. Zielloos ontaarden op glad ijs. (Thomas Haghenbeek)

%d bloggers liken dit: