Jotie.

"Een ode aan een man en zijn hoofd. Waarin ik ben verdwaald." Johan Geraard Adrian T'hooft was een neo-romantische poëet waar ik heel erg vaak aan denk. Soms hoop ik, bij nacht en bij donker, dat ik bij hem verlossing zal kunnen vinden. Het is me tot op heden nooit gelukt. Verlossing en inspiratie verschillen … Continue reading Jotie.

Erten breken.

Cartoon van Kamagurka (c) De ertebrekers braken hun West-Vlaamse oerklanken uit door de boxen van mijn hifi-apparatuur. Flip Kowlier probeert zijn vriend een hart onder de riem te steken in het nummer van de eerste cd van de band. Veelbelovend project. alweer met een frontman die van wanten weet. De vriend in het lied blijkt … Continue reading Erten breken.

Vrijdagen

Een vrijdag in mineur. Ik ontwaak uit een diepe droom met het besef dat de meeste dromen ergens in het onaantastbare bedrog liggen dat dromen steeds met zich meedragen. Al vloekend rol ik mijn bed uit en maak van mijn vloek een lied. Niemand die mijn kwaadheid ziet omdat het vandaag vrijdag is. De hele … Continue reading Vrijdagen

Schuldig in het verzuim.

Priester maakt zich schuldig aan verzuim te Brugge. In Brugge werd gisteren een uitspraak gedaan in een zaak tegen een priester die beroep deed op zijn plicht tot biechtgeheim. Een controversiële zaak met een bijzonder verdict. De priester in kwestie werd opgebeld door een man die zich van het leven wilde beroven. Hij ging te … Continue reading Schuldig in het verzuim.

Ergens ligt steeds elders

Vandaag besefte ik voor het eerst dat ergens steeds elders ligt dan waar je dacht dat het lag, Deze middag begaf ik me, om de relatieve rust die in het huis rondging ( Ik kan niet tegen relatieve rust. Rust is altijd potentieel en niet relatief. Er zit erg veel energie in rust moet je … Continue reading Ergens ligt steeds elders

Rouwende dans op een feest van trouw.

Soms schuilt het geluk in kleine hoekjes van grote zalen. Ik maak me deze morgen kwaad omdat mijn echtgenote zich zorgen maakt. Ik hou van haar en haar zorgen zijn ook de mijne. Ik denk aan het trouwfeest waar ik het laatst ben geweest. Dat is al heel erg lang geleden. We worden ouder, we … Continue reading Rouwende dans op een feest van trouw.

Mineur van een zomer.

  Mr. P. Hield zijn hoofd boven zijn schrift gebogen. Het kabaal van de spelende kinderen, het waren er vier, bonkte in zijn hoofd. Een pijnstiller kon hij wel gebruiken. Met de twee extra kinderen, die op logies waren, werd het kabaal verdriedubbeld. "Drie maal 'jawel'." De slimme telefoon van zijn vrouw hield nooit een … Continue reading Mineur van een zomer.

Feest in het dorp.

Vandaag is het feest in het dorp. Elk jaar wordt er in de Vlaamse dorpen tijdens de zomervakantie feest gehouden. God mag weten waarom. Joost weet het misschien ook. En dat mag Joost wel weten. Het doet er niet toe. We gaan met z'n allen lekker naar het dorpsfeest dat al volop aan de gang … Continue reading Feest in het dorp.

Impressie van een badstad.

Blankenberge, wondermooie stad. Ik ga volledig op in de menigte die zich vandaag, in het midden van de tweede hittegolf van het hoogseizoen (in de zomer van 2018), op het strand van Blankenberge heeft vergaard. Ik zit samen met mijn gezin aan een tafeltje met stoeltjes, een ligbedje en zitzakken voorzien op het terrein van … Continue reading Impressie van een badstad.

Andere tijden.

Soms nemen zaken wendingen die een mens uit zijn lood doen slaan. Tijden veranderen en mensen worden ouder. Met het ouder worden komen de grenzen van onze leeftijd dichterbij. Tien jaar in een mensenleven? Als kind lijkt het wel een heel leven. Nu lijkt tien jaar een tel, een momentopname in een leven van een … Continue reading Andere tijden.

%d bloggers liken dit: