Preek der zede.

Vreemd dat de rust die heerst vandaag op straat, In volle virustijd. Voor mij bevrijdend werkt. De lafhartigen verschansen zich immers in hun huizen. Forten en burchten die slechts weinig bescherming bieden en door een starre kijk de adem ontnemen en vesmachtend worden. Claustrofobisch. De mens van de wereld. Wordt klein van geest en bekrompen … Continue reading Preek der zede.

Zwart

Kwaad! Valt niet meer! Af te schrijven! Gekreukt rest nog mijn hart. Scherven in propjes van papier. Smart van wat er ooit is geweest! Plooien blijven immer(s)! Maar vallen nimmer nog; Glad te strijken! Aldus strijk ik voort(s)! Mijn plooien tot gladheid. Het is ijs waarop ik schaats! De plooien uit de kreuken! Het krenken … Continue reading Zwart

Wolken plukken

Gretig pik ik fictie uit wolken Leg ze in woordenkolken. Maling aan maalstroom Pijn preocupeert de geest. Prikkels vertolken De  hand poneert schrift Op papier. Notulen van simpelheid Odes aan de lof Op regenwoudpulppapier Gekras op blad Houdt het leven ons nog Langer aan haar hart? Thomas Haghenbeek 14/06/2020

Wees thuis

Hier werden de wezen wees! Gehuisvest in verwoest gewest door eenzaamheid, In de palm genomen! Het razen in roezende junkiehoofden! Het hangen van luie hangende jongelui! Verval op het krot! Rest is niet steeds het equivalent van dromen! Bewoners zijn er geweken, Naar oorden waar andere naalden moorden. Maar wezen blijven in wezen wees! Het … Continue reading Wees thuis

Schuldig in het verzuim.

Priester maakt zich schuldig aan verzuim te Brugge. In Brugge werd gisteren een uitspraak gedaan in een zaak tegen een priester die beroep deed op zijn plicht tot biechtgeheim. Een controversiële zaak met een bijzonder verdict. De priester in kwestie werd opgebeld door een man die zich van het leven wilde beroven. Hij ging te … Continue reading Schuldig in het verzuim.

Regendagen in Egoland

Regendagen in Egoland De winter in zicht Het is weer zover. Nu het eerste schoolkwartaal er bijna op zit en de leerlingen zich opmaken voor de examenperiode, die de kerstvakantie steeds sneller dichterbij doet komen, ( In Brugge noemen we het gewoon wintervakantie ( om niemand te bruuskeren ), komen druppelsgewijs ook de regenachtige dagen … Continue reading Regendagen in Egoland

Warme harten en korte rokjes

Terwijl ik door de kleine straatjes en de steegjes van de stad flaneer lurk ik aan mijn sigaar. Sinds het rookverbod in de rookwarenzaak werd aangekondigd had ik me buiten op het terras gezet tijdens de voorbije zomerdagen. Het terras van de “cigar bar”, waar ik ééns per week op adem kom, is ( jammer … Continue reading Warme harten en korte rokjes

Schilden en vrienden in een dor medialandschap.

Het gevaar van de media in tijden van politieke en maatschappelijke instabiliteit. Reflectie op een thematiek gekoppeld aan een aantal inzichten uit een boek van Doctor Paul Verhaeghe, (UZ Gent), 'Identiteit'. Het grasperk na een hete, droge zomer. Al een tweetal weken ben ik aan het broeden op een reflectie over een reportage van de … Continue reading Schilden en vrienden in een dor medialandschap.

Reflectie over een dorpsmentaliteit.

Een dag in Kemelgem:  Als de zondagsmis ten einde loopt steken de dorpelingen massaal de straat over in de richting van de plaatselijke kroeg op het hoekje van het kerkplein. Elke zondag, na de Plechtige Heilige dienst, zakken zij massaal af naar het betreffende café. Dat schuins stond maar recht tegenover de kerk. Elke zondag … Continue reading Reflectie over een dorpsmentaliteit.

%d bloggers liken dit: