Venijn

In het diepste der diepten waar enkel lege flessen lagen, Leegheid van drank verspild in mensenjaren. Vuile krochten onder de hemel waar de hel huist, Tussen ons. En onder onze voeten ligt, Stappen wij over datgene wat wij angstig naar op zoek zijn Maar niet kunnen vinden. Op een barre tocht doorheen jaren ben ik … Meer lezen over Venijn

Advertenties

Beest in mij.

Dier ben ik Zal ik blijven  In nacht leven Gedruist gedreven   In feest Hernieuwd verleden beleven Waar herinneringen verblijven aan een vroegere rooftocht  Jager op prooi,  Ont snapt Jarenlang gekooid Niet zonder wonden Niet onomwonden aan woede gebonden Strijd Eigen razernij de maatschappij Bewoond door ,"vergeef mij," God!, Noch kloten noch ballen  Vuisten vormen knuisten … Meer lezen over Beest in mij.

Maagden (Themagedicht.)

Onbeschreven omstreden staat zij daar de maagd in voile. Tabula rasa van een gekrenkt en verschrompeld blad. Door leven betrapt uitgewist. Maagdelijkheid en poëzie maakt niet zelden een dichter gek. Als maagdelijkheid mijn pen over een onbeschreven blad doet schaatsen. Zielloos ontaarden op glad ijs. (Thomas Haghenbeek)

Heroïne en Beaujolais

Moordende naald zoekt naar de venen in zijn weg naar de donkere krochten door schimmelkamers aan het oog onttrokken. Verloren in de vuile lepels ons toebedeeld vloeit de okerbruine vloeistof hunkerend naar kortstondige warmte voorts. Enkel koude kerst ons voorgeschoteld in decembermaanden tijdens warme weken. Enkel de tijd rest achter de donkere facades ons belendend … Meer lezen over Heroïne en Beaujolais

Inspiratie

Obscuur was de nacht die eenzijdig met kracht Gedacht over de voorbije dag Donker in tint heeft gebracht Vol beloften zwart als de wolken Zij was. Donker hol in hersenkrochten. Verkracht. Enkel geloften doen nog geloven. Verdoven wat de dag bracht. Zondag die zopas geen maandag was Toen ik de wijzerplaat las. Zonder leut was … Meer lezen over Inspiratie

Zorg voor mooie woorden

Multi-inzetbaar nieuwe uitholling van populair woord Zielig is de ziel, Zehle, leeg de leegheid en de spiritus Die pretentieus de vlam aanwakkert en harten wint Holle woorden die onmenselijk holistisch zorg uithollen Platonisch uitgeholde mensen voor zich werft Harteloze visie die zorgbehoeftes veroveren. Harteloze visiepolitiek die niet gedragen wordt Door harten van menselijkheid door geldgewin … Meer lezen over Zorg voor mooie woorden

Weg naar recht.

Over barre hete paden zwartgeblakerd Als mijn voetzolen lopen  Langs parken zonder verkoeling. Zoekend naar adem happen  Op weg naar mij.  Poëzie wacht me op Weg die dicht na bij is Waar moet mogen mag worden  Komen tot ter plaatse zijn wordt Angstig zweet verlossing is der zonden  Dicht bij dichter zijn gekomen 'T Podium doet ontdooien Schaduw van een vrouw blind doek … Meer lezen over Weg naar recht.

Ouders

Een ouder ben ik al, maar zal ik ooit ouder worden? Zal ik de ouder zijn die ik wil zijn of, wilde ik ooit ouder worden? Kinderlijk kijk ik tegen ouders aan. Kind in een lichaam dat ouder wordt maar nooit zal ik ouder zijn dan ik ooit ben geweest. Burgerlijk is het gedacht dat … Meer lezen over Ouders

Boek (gedicht)

Boek:  Vaak verdringt je slaap.  Angstig tastend donker.  Eindeloos obscuur vechtende nacht.  Onverwacht zie je het.   Boek bestoft op je wachtend.  Zoek geraakt door perfectie.  Dwang die niet kan verzachten.  Zonder af te stoffen open.  Geslagen door je ogen.  Starend in de leegheid.  Tijd is jouw boek.   Enkel krassen in een blad.   Getuigenis van verhalen.  … Meer lezen over Boek (gedicht)

Porselein.

Breekbaar is mens zijn. Pijn Als Lijk In het leven staan. Atlas laat de wereld vallen. Wereld zonder ruggengraat. Achilles breekt zijn pees. Mensen Goden? Goden Mensen? Breekbaar werk In porselein. Thomas Haghenbeek (c)

Over poëzie.

Poëzie is kunstig woorden boetseren. Van indrukken beelden maken. De dichter knutselt onsamenhangende, betekenisloze gedachten. Laat ze in woorden tot verbanden komen. In deze samenkomst van verbondenheid komen droombeelden gevoelig tot levendige realiteit. In vrije dichterlijkheid of, in de structuur van poëtische stijlvormen. Poëzie is taal die mensen raakvlakken biedt in de ijlheid van gedachtestromen. … Meer lezen over Over poëzie.

Orenspitsen

Verdronken in een droge bedding:  Droge bedding van een rivier.  Leeg, geconsumeerd.  Water dat ooit smaakte naar witte wijn.  Onvoltooid verleden in vergadering van liefde op de oever.  In het stadspark op, heden, lege banken.  Mens gedreven liefde.  Randen van een passionele bedding.  Verbond in drankgelag.  Nu wacht ik haar op in volle leegheid.  Een muze die niet komen zal.  Ze kan witte wijn niet doen smaken als … Meer lezen over Orenspitsen

Poëzinnig

Lopend over de barre hete paden van de diamantwijk. Was als de zolen van mijn voeten, Tevens de dag heet en zwartgeblakerd. Langs parken waar geen verkoeling viel. Niets te rapen tevens. Enkel poëzie wachtte me op. Op weg naar justitie. Zwart waren mijn voeten op de Antwerpse paden. Gerechteloos aankomen in een jazzy bar. … Meer lezen over Poëzinnig

Mijn klokje (gedicht.)

Mijn klok tikt tijd voorbij. Thuis even zeer als elders. Vertekend is haar beeld? Door tijd ons toebedeeld. Zij biedt ons enkel zekerheid. Maar schrijdt het woord voorbij. Als zij wordt uitgesproken. Woorden door tijden steeds achterhaald. Door niemand ooit al ingehaald. Al heb je Faustiaans uw ziel verkocht. "Duivels" werd je omgekocht. Zelfs dichterlijk, … Meer lezen over Mijn klokje (gedicht.)

Wind.

Sierlijke winden overspoelen ons. Woelend onder het dons dat ons bedekt. Geurloos, blijven zij. Onopgemerkt? Bekleedt met de sluier van onschuld. Scheten zijn stank onder satijn. Waarheid zal altijd waarheid zijn. Ze wordt steeds onthuld. Wanneer het dons opveert. Alles kan men in lucht vervatten. (Thomas Haghenbeek) (c)

Bouwvakkers in het slop.

Deze morgen rond een uur of zessen. De kinderen vertrokken vandaag op tweedaagse schoolreis. Begonnen prompt de bouwvakkers met hun steenschijven het extra uurtje rust tijdens deze zwoele dagen te verstoren. Was het niet mijn nodige respect voor bouwvakkers op zwoele dagen! Ik sloeg hen van de bovenverdieping de bouwput in die ze hadden gegraven. … Meer lezen over Bouwvakkers in het slop.

Mijn vader is een hiphopper:

Concept voor een project rond ADHD via een gedicht. Mijn vader is een hiphopper: Mijn vader is een hippe hopper Hij hipt en hopt de hele dag. Als je naar hem kijkt danst ie vast wel in het rond. Of, floepen gekke dingen uit zijn kwebbelende kwebbelmond. Mijn papa heeft ADHD. Al heel zijn leven. … Meer lezen over Mijn vader is een hiphopper:

Deze neger komt zo hard (gedicht.)

Negers die hard komen. Zijn zelden zwart. Doen dames dromen. Over hard bedreven liefde. Utopisch op een podium, komen. De daad is wack, Niet sterk. Als een negroïde man. Hun lied zwak. Zwartgeblakerd. Geurend als roet. Een poëet daarentegen. Neemt. Niet te mijden. Keurig. Een wijf. Met nette woorden. Metrisch. Zonder akkoorden. Harder. Dichter. Zonder … Meer lezen over Deze neger komt zo hard (gedicht.)

Jotie.

"Een ode aan een man en zijn hoofd. Waarin ik ben verdwaald." Johan Geraard Adrian T'hooft was een neo-romantische poëet waar ik heel erg vaak aan denk. Soms hoop ik, bij nacht en bij donker, dat ik bij hem verlossing zal kunnen vinden. Het is me tot op heden nooit gelukt. Verlossing en inspiratie verschillen … Meer lezen over Jotie.

De ridder van La Mancha

Onder molende wieken in de polder schijnt diffuus een licht. Het draaien van de scherpe bladen als zwaarden in de lucht, verbergen de stralen van stompzinnig inhakken van Don Quichot in de schaduw zijner knecht. Sancho Pancha houdt hem in toom. Die ridder in een dramatisch gevecht. Als staljongen leidt hij zijn ros en houdt … Meer lezen over De ridder van La Mancha

The Jacksons.

Over koningen, prinsen en een slecht klimaat voor milieu betogers. Het regent vandaag pijpen als stelen terwijl ik de gordijnen aftrek. Sinds er niet meer gerookt mag worden in ruimtes waar kinderen zijn mogen ze dringend eens worden gewassen. Ik beschouw mezelf graag als kinds dus ik rook niet meer waar ik in de buurt … Meer lezen over The Jacksons.

Erten breken.

Cartoon van Kamagurka (c) De ertebrekers braken hun West-Vlaamse oerklanken uit door de boxen van mijn hifi-apparatuur. Flip Kowlier probeert zijn vriend een hart onder de riem te steken in het nummer van de eerste cd van de band. Veelbelovend project. alweer met een frontman die van wanten weet. De vriend in het lied blijkt … Meer lezen over Erten breken.

Rozen in de nacht. ( Gedicht. )

Rozen spelen hun tonen af Nachtelijk gezang van ritmische golven Melodieus in de prille nacht gezet Geweren en rozen verhouden zich Omstrengelen zich Ingehouden. Als de vaak Ooit komen zal Op nachtelijk uur Slapen kunnen zal. Geen illusie wordt gebruikt Op een oude dvd Van Guns n' Roses. Dommel in hun harmonisch Orkest der jaren … Meer lezen over Rozen in de nacht. ( Gedicht. )

Zoektocht

Zoekend zijn. Soms kan ik zo zoekend zijn. Zoekend naar iets, zoekend naar iemand, zoekend naar identiteit of, naar begrip. Vandaag zoek ik een voorschrift. Het voorschrift dat ik deze week nog aan mijn prikbord heb gehangen. Deze week echter heb ik, in mijn zoektocht als kunstenaar, mijn schrijftafel annex bureel, als een stal achtergelaten. … Meer lezen over Zoektocht

Vrijdagen

Een vrijdag in mineur. Ik ontwaak uit een diepe droom met het besef dat de meeste dromen ergens in het onaantastbare bedrog liggen dat dromen steeds met zich meedragen. Al vloekend rol ik mijn bed uit en maak van mijn vloek een lied. Niemand die mijn kwaadheid ziet omdat het vandaag vrijdag is. De hele … Meer lezen over Vrijdagen

Schuldig in het verzuim.

Priester maakt zich schuldig aan verzuim te Brugge. In Brugge werd gisteren een uitspraak gedaan in een zaak tegen een priester die beroep deed op zijn plicht tot biechtgeheim. Een controversiële zaak met een bijzonder verdict. De priester in kwestie werd opgebeld door een man die zich van het leven wilde beroven. Hij ging te … Meer lezen over Schuldig in het verzuim.

%d bloggers liken dit: