7 Jaren ( gedicht )

7 Jaren komen 7 Jaren gaan Daarnet had ik nog naast je zijde gestaan Enkel nog in mijn gedachten aanwezig In onze harten Het grootste gevoel is echter leegte Want op de stoel naast mij ben jij Afwezig. (Thomas Haghenbeek ) Voor Mattias. Een broer, een vriend, onvervangbaar.  

Advertenties
%d bloggers liken dit: