Dageraad (gedicht)

'Kriek De dag in de zon Bij ochtendgloren Drachtig van haar ongeboren Vol van smaken Scherp en eigenwijs Als ongerijpt Als ongerijmd Zwanger door de dageraad Gebracht om straks, Als de avond valt De zon op sterven staat Zonder zuur meer Maar zoet in een bad vol smaken Gedragen in haar bruidsboeket Int wild van't … Continue reading Dageraad (gedicht)

Nalatenschappen (gedicht)

https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=3068916593120119&id=100000054245064&sfnsn=mo Gedicht nav het afsluiten van een lange periode met veel mooie herinneringen maar de mindere kanten hebben helaas een zware indruk nagelaten. Een leven een zware wending gegeven. Maar we gaan er een eind aan maken met een nieuwe start Nalatenschappen (Ziel van een erfenis.) Afronden wil ik enkel nog doen naar boven na … Continue reading Nalatenschappen (gedicht)

Sprookje voor Valentijntjesdag.

Valentijnsprookje: Er was eens… In een niet zo ver verleden. Wel zeker een kwartier. Ongeveer. De klokken in het huis knipperden. Hij wilde net kijken hoe laat het was. Toen schrok hij en voelde onheil hangen. Het kon toch niet waar zijn? “Neeeeeeeeeeeeen”…. De huisvader holde naar de berging en controleerde snel de zekeringen. “Oef!” … Continue reading Sprookje voor Valentijntjesdag.

Puntje bij paaltje:

Puntje bij paaltje: Zie je het dan niet? Hoe erg moet het niet zijn geweest als men de speer niet had uitgevonden? Je begrijpt wel alvast dat er nooit een puntje tot het paaltje was gekomen. Dat zou toch enkel maar ernstige gevolgen met zich hebben meegebracht! Je zou natuurlijk ook wel nooit er als … Continue reading Puntje bij paaltje:

Mijn klokje (gedicht.)

Mijn klok tikt tijd voor bij thuis zozeer als elders. Vertekend door tijd bedeeld. Biedt zekerheid. Schrijdt woorden voorbij als ze worden uitgesproken. Door de klok achterhaald. Nimmer ingehaald. Al heb je een ziel verkocht. "Demonen" omgekocht. Dichterlijk, poëtisch, literair. Schrijvers door de tijd beknopt. Over hun woorden heen. De tijd bespelen zelfs door dichters. … Continue reading Mijn klokje (gedicht.)

Wind.

Sierlijke winden overspoelen ons. Woelend onder het dons dat ons bedekt. Geurloos, blijven zij. Onopgemerkt? Bekleedt met de sluier van onschuld. Scheten zijn stank onder satijn. Waarheid zal altijd waarheid zijn. Ze wordt steeds onthuld. Wanneer het dons opveert. Alles kan men in lucht vervatten. (Thomas Haghenbeek) (c)

Jotie.

"Een ode aan een man en zijn hoofd. Waarin ik ben verdwaald." Johan Geraard Adrian T'hooft was een neo-romantische poëet waar ik heel erg vaak aan denk. Soms hoop ik, bij nacht en bij donker, dat ik bij hem verlossing zal kunnen vinden. Het is me tot op heden nooit gelukt. Verlossing en inspiratie verschillen … Continue reading Jotie.

VOL ZIN (Gedicht)

Vol zin Zonder ogen zien Tastend Zin Voelen   Bewust is Buiten Bewust zijn   In zekerheid Van zin Zinloos zijn   Bewust Buiten Zinnig Zijn   Onzinnig Wezen   Zinvol zoeken in zinnen Die je zin kunnen geven. (Thomas Haghenbeek)

Zoekend naar eenheid.

Unity: Gebeurtenissen in een mensenleven hebben vaak een achtervolgend karakter. Ondanks de inspanningen om je ervan los te maken blijven ze zich aan je hechten. We verliezen de controle over zaken die we niet erg meer in de hand hebben en ze worden vervolgens helemaal niet meer te overzien. Laat staan dat we ze nog … Continue reading Zoekend naar eenheid.

Bukowski op de, met lege flessen gevulde, dansvloer.

Soms zorgt heugelijk nieuws niet voor verlossing. Sommige opportuniteiten zorgen enkel voor onzekerheid en angst. Onzeker voor verandering, over een toekomst in het verschiet. Een toekomst waarvan niet geweten is of het bevredigend zal zijn of misschien wel rampspoed in zich draagt. Toch moet men in het leven beslissingen maken. Beslissingen die niet altijd met … Continue reading Bukowski op de, met lege flessen gevulde, dansvloer.

%d bloggers liken dit: